VORTAL BHP
Aktualnie jest 945 Linki i 255 kategori(e) w naszej bazie
WARTE ODWIEDZENIA
 Co nowego Pierwsza 10 Zarekomenduj nas Nowe konto "" Zaloguj 22 listopada 2017
Na stronie obecnie przebywa...

Obecnie jest 18 gości i 0 użytkowników online.

Możesz zalogować się lub zarejestrować nowe konto.

Kontakt z nami

+48501700846
+48501700846

Masz problem z BHP,szukasz odpowiedzi z BHP?
Szybko otrzymasz poradę
zadzwoń  lub napisz na maila.


Robert Łabuzek

Menu główne


Wpisz słowo i szukaj w serwisie



DODAJ STRONĘ DO NASZEGO KATALOGU


BHP TESTY

BHP TESTY BHP TESTY

Google

Przeszukuj WWW
Szukaj z www.bhp.org.pl

VORTAL BHP FAQ (ang. często zadawane pytania)

Kategoria: Główna -> Najczęściej zadawane pytania

Pytanie

Odpowiedź

Co to jest ryzyko zawodowe ?

Co to jest ocena ryzyka zawodowego?
Ocena ryzyka zawodowego nie jest niczym innym jak:

1. uważnym przyjrzeniem się wykonywanej pracy oraz miejscu, w którym jest ona wykonywana i ustaleniem, jakie czynniki (np. substancje chemiczne, hałas, nieprawidłowe oświetlenie) mogą mieć niekorzystny wpływ na zdrowie pracowników,

2. stwierdzeniem, czy ryzyko związane z oddziaływaniem tych czynników jest:

• dopuszczalne - jest tak wówczas, jeżeli zastosowano wystarczające środki chroniące pracowników przed oddziaływaniem tych czynników,

• niedopuszczalne - należy wówczas podjąć dalsze działania i zastosować dodatkowe środki ochrony.



Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Co to jest ocena ryzyka zawodowego ?

Ocena ryzyka zawodowego nie jest niczym innym jak:

1. uważnym przyjrzeniem się wykonywanej pracy oraz miejscu, w którym jest ona wykonywana i ustaleniem, jakie czynniki (np. substancje chemiczne, hałas, nieprawidłowe oświetlenie) mogą mieć niekorzystny wpływ na zdrowie pracowników,

2. stwierdzeniem, czy ryzyko związane z oddziaływaniem tych czynników jest:

• dopuszczalne - jest tak wówczas, jeżeli zastosowano wystarczające środki chroniące pracowników przed oddziaływaniem tych czynników,

• niedopuszczalne - należy wówczas podjąć dalsze działania i zastosować dodatkowe środki ochrony

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Kiedy ryzyko zawodowe jest niedopuszczalne ?

Przede wszystkim wówczas, gdy nie zrobiono tego, czego wymaga prawo dla zapewnienia ochrony pracowników, na przykład nie spełnione są wymagania prawne dotyczące ograniczenia dostępu do niebezpiecznych części maszyn

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Kto powinien oceniać ryzyko zawodowe ?

Jeżeli przedsiębiorstwo jest małe i pracodawca dobrze zna wykonywaną tam pracę, może ocenić ryzyko sam. W większym przedsiębiorstwie ocenę ryzyka zawodowego mogą przeprowadzić kompetentni pracownicy, najlepiej wraz ze specjalistą ds. bezpieczeństwa i higieny pracy. Można również poprosić o pomoc zewnętrznych ekspertów, ale trzeba pamiętać: zawsze pracodawca jest odpowiedzialny za to, czy ocena ryzyka zawodowego została przeprowadzona właściwie.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Jak ocenić ryzyko zawodowe ?

Zaleca się przeprowadzenie oceny ryzyka zawodowego w możliwie najprostszy sposób.


Najogólniej rzecz ujmując należy:

• zidentyfikować zagrożenia,

• oszacować ryzyko zawodowe wynikające z zagrożeń i ocenić, czy zastosowane środki ochrony są właściwe oraz czy należy podjąć jeszcze jakieś działania w celu dalszego ograniczenia tego ryzyka,

• udokumentować wyniki oceny ryzyka zawodowego,

• okresowo przeglądać ocenę ryzyka zawodowego i weryfikować ją, jeżeli zaistnieje taka konieczność.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Co to jest system zarządzanie bezpieczeństwem i higieną pracy ?

Mówiąc najprościej, system zarządzania bezpieczeństwem i higieną pracy jest częścią ogólnego systemu zarządzania przedsiębiorstwem i obejmuje wszystkie te elementy, które służą ustalaniu polityki i celów przedsiębiorstwa w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy oraz osiąganiu tych celów.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Jak powinien wyglądać system zarządzania BHP w przedsiębiorstwie?

Jak powinien wyglądać system zarządzania BHP w przedsiębiorstwie?
Podstawowe wymagania dla systemu zarządzania BHP w przedsiębiorstwie wynikają z przepisów prawa, zgodnie z którymi konieczne jest na przykład przeprowadzanie oceny ryzyka zawodowego i stosowanie wynikających z niej środków ochrony, a także szkolenie i informowanie pracowników. Skuteczną realizację tych i innych wynikających z prawa wymagań może ułatwić wdrożenie systemu zarządzania BHP, którego model i elementy opisuje polska norma PN-N-18001:1999 „Systemy zarządzania bezpieczeństwem i higiena pracy. Wymagania”.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Dlaczego jest warto wdrożyć w przedsiębiorstwie system zarządzania BHP?

Dlaczego jest warto wdrożyć w przedsiębiorstwie system zarządzania BHP?
Wdrożenie w przedsiębiorstwie systemu zarządzania BHP według normy PN-N-18001:1999 nie tylko może ułatwić spełnienie wymagań obowiązującego prawa, ale również umożliwić osiągnięcie wymiernych korzyści, związanych z poprawą poziomu BHP.

Skuteczny system zarządzania BHP umożliwia:

1. zmniejszenie liczby wypadków przy pracy i chorób zawodowych i związanych z nimi strat,

2. zmniejszenie absencji chorobowej pracowników,

3. zwiększenie wydajności i poprawę jakości pracy.

Wdrożenie systemu zarządzania BHP wpływa również korzystnie na wizerunek przedsiębiorstwa i niejednokrotnie może dopomóc w pozyskiwaniu korzystnych kontraktów.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Jakie sa normy na ręczne przenoszenie ciężarów ?

Z przepisów rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 14 marca 2000 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy ręcznych pracach transportowych (Dz.U. Nr 26, poz. 313 ze zm.) wynika, iż masa przedmiotów przenoszonych przez jednego pracownika nie może przekraczać 30 kg przy pracy stałej i 50 kg przy pracy dorywczej, czyli takiej, gdzie ręczne przemieszczanie przedmiotów, ładunków lub materiałów występuje nie częściej niż 4 razy na godzinę, a łączny czas wykonywania tych prac nie przekracza 4 godzin na dobę.
Gdy zachodzi konieczność przenoszenia przedmiotu trzymanego w odległości większej niż 30 cm od tułowia, należy zmniejszyć o połowę dopuszczalną masę przedmiotu przypadającą na jednego pracownika lub zapewnić wykonywanie tych czynności przez co najmniej dwóch pracowników. Gdy pracownik samodzielnie przenosi ciecz gorącą, żrącą albo o właściwościach szkodliwych dla zdrowia, masa wraz z naczyniem i uchwytem nie może przekroczyć 25 kg. Nie można ręcznie przenosić przedmiotów o masie przekraczającej 30 kg na wysokość powyżej 4 m lub na odległość przekraczającą 25 m.
Przy przetaczaniu przedmiotów okrągłych (beczek, rur itp.) ich masa nie może przekraczać na jednego pracownika:
• 300 kg w przypadku przetaczania po nawierzchni poziomej,
• 50 kg w przypadku wtaczania na pochylnię.
Jeżeli masa przenoszonego przedmiotu przekracza 30 kg, a jego długość wynosi ponad 4 m, ręczny transport powinien odbywać się zespołowo. W zespole masa przypadająca na jednego pracownika nie może przekroczyć 25 kg przy pracy stałej i 42 kg przy dorywczej. Jeżeli masa przedmiotu przekracza 500 kg, ręczny transport jest niedopuszczalny.
W przypadku gdy pracownik pomaga sobie taczką, może transportować po twardej nawierzchni ładunki o masie do 100 kg (łącznie z masą taczki) lub do 75 kg po nawierzchni nie utwardzonej. Transport taczką nie może przekraczać odległości 200 m. Zastosowanie wózka umożliwia zwiększenie obciążenia do 450 kg na jednego pracownika w płaskim terenie (do 600 kg w przypadku wózka szynowego) i 350 kg na pochylniach większych niż 5% (450 kg na pochylniach ponad 2%). Maksymalna odległość przemieszczania z pomocą wózków wynosi 200 m (400 m).

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Czy zawał serca doznany w pracy może być wypadkiem przy pracy ?

Zawał serca w pracy

Obecnie w orzecznictwie podkreśla się, że tempo i specyfika współczesnego życia nakłada na organy orzekające obowiązek bardzo wnikliwego analizowania przyczyn zawałów, które wystąpiły podczas wykonywania zadań służbowych.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz.U. z 1983 r. Nr 30, poz. 144 ze zm.) za wypadek przy pracy uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną, które nastąpiło w związku z pracą:

â podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika zwykłych czynności albo poleceń przełożonych,

â podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika czynności w interesie zakładu pracy, nawet bez polecenia,

â w czasie pozostawania pracownika w dyspozycji zakładu pracy w drodze między siedzibą zakładu pracy a miejscem wykonywania obowiązku wynikającego ze stosunku pracy.


W kwestiach związanych z definicją wypadku przy pracy istnieje obszerne orzecznictwo Sądu Najwyższego. W tym miejscu skoncentrujemy się na zewnętrznej jego przyczynie w kontekście uznawania zawału serca za wypadek przy pracy.

Warunek zewnętrznego charakteru przyczyny uszczerbku na zdrowiu długo eliminował z pojęcia wypadku przy pracy zawały serca, do których dochodzi wskutek stresu albo przemęczenia.

Nadmierny wysiłek

W kwestii uznania zawału serca za wypadek przy pracy wypowiedział się po raz pierwszy – odmiennie od dotychczasowych poglądów – Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie w wyroku z 12 września 1975 r. Z okoliczności składających się na stan faktyczny sprawy wynikało, że chory na serce ratownik zmarł pomagając ofiarom wypadku drogowego. Orzeczono, że zgon nastąpił z powodu ostrej niewydolności mięśnia sercowego wywołanej nowym zawałem serca. W opinii lekarza orzekającego w sprawie warunki akcji ratowniczej mogły z wysokim prawdopodobieństwem przyczynić się do ostrej niewydolności krążenia u osoby z wcześniej istniejącym bezobjawowym zawałem. Sąd uznał je za przyczynę zewnętrzną zawału i śmierci.

Pogląd zaprezentowany w tym wyroku potwierdzały późniejsze orzeczenia, w których kwalifikację prawną wypadku przy pracy przyznawano zawałom serca spowodowanym nadmiernym wysiłkiem, jeżeli wynikał on z nadzwyczajnych okoliczności i nietypowych warunków wykonywania pracy (można tu wskazać wyrok Sądu Najwyższego z 21 czerwca 1977 r., III PRN 17/77 oraz wyrok Sądu Najwyższego z 19 maja 1980 r., III PZP 5/80, OSNCP z 1980 r., nr 12, poz. 228).

W wyroku z 25 października 1985 r. (II PRN 13/85) Sąd Najwyższy nie uznał za wypadek przy pracy zawału, jakiemu uległ lekarz po skończonym dyżurze. Sąd stwierdził w tym przypadku, że nie można przyczyny zewnętrznej utożsamiać z samym faktem dyżuru, ale dopiero z okolicznościami, które były przyczyną wzmożonego wysiłku i nadmiernego zmęczenia.

Podobne stanowisko zajął Sąd Najwyższy w kilku późniejszych wyrokach, stwierdzając, że nadmierny wysiłek musi wynikać z niezwykłości oddziaływania pracy i że musi być skutkiem jej zakłócenia. Taką nietypową i nadzwyczajną sytuacją wyczerpującą znamiona wypadku przy pracy w rozumieniu art. 6 cytowanej ustawy były wydarzenia opisane w konkretnej sytuacji faktycznej w wyroku z 5 kwietnia 1984 r. (II PRN 2/84, OSP 1985/4/71).

Orzeczenia uzasadniają twierdzenie, że przyczyna zewnętrzna wypadku przy pracy musi mieć charakter obiektywnego zagrożenia zdrowia i życia pracownika oraz być jednocześnie zakłóceniem procesu pracy.

Stres

W wyroku z 12 czerwca 1979 r. (III PRN 53/79) Sąd Najwyższy stwierdził, że zawał serca może być uznany za wypadek przy pracy, jeżeli został wywołany silnym przeżyciem psychicznym pracownika wskutek nawarstwienia się szczególnie krzywdzących okoliczności mających związek z pracą. Tym samym uznał on, że również bodźce psychiczne mogą stanowić przyczynę zewnętrzną w rozumieniu art. 6 ust. 1 ustawy wypadkowej. O nawarstwieniu się szczególnie niekorzystnych okoliczności mających związek z pracą traktuje również wyrok z 24 marca 1995 r. (II PRN 1/95, OSNAP z 1995 r., nr 17, poz. 216). W uzasadnieniu wyroku Sąd Najwyższy stwierdził, że przeżycie wewnętrzne w postaci emocji o znacznym nasileniu, wywołujące negatywne skutki w organizmie pracownika, może być uznane za przyczynę zewnętrzną wypadku przy pracy, jeżeli powstało wskutek okoliczności nietypowych dla stosunków pracowniczych.

Z prezentowanych poglądów wynika, że potraktowanie zawału serca jako wypadku przy pracy zależy od konkretnych okoliczności i że nie każda przyczyna, która zawał wywołała, choćby nawet była związana z pracą, może być uznana za przyczynę zewnętrzną w rozumieniu cytowanego przepisu. Takiego charakteru przyczyny zewnętrznej Sąd Najwyższy nie przypisał wręczeniu pracownikowi wypowiedzenia umowy o pracę (uchwała Sądu Najwyższego z 6 maja 1976 r., III PZP 2/76, OSNCP z 1976 r., nr 11, poz. 239), jak również faktowi zdenerwowania pracownika spowodowanego nie odpowiadającym życzeniom pracownika przesunięciem go do innej pracy (wyrok z 22 czerwca 1977 r., III PRN 12/77, OSNCP z 1977 r., nr 12, poz. 248).

Nie jest przyczyną zewnętrzną, jak tego wymaga art. 6 ust. 1 ustawy, lecz wyłącznie wewnętrznymi właściwościami organizmu człowieka stres psychiczny związany z wykonywaniem obowiązków pracowniczych, który przeciętny organizm ludzki jest w stanie znieść bez istotnego uszczerbku dla zdrowia (wyrok z 7 października 1986 r., II URN 166/86, OSNC 1988/2–3/37). Sąd wywodzi, że jeśli jednak zakres obowiązków pracowniczych był tak znaczny, że rozmiar stresów psychicznych związanych z wykonywaniem obowiązków przekraczał normy, jakie przeciętny pracownik jest zdolny znieść bez istotnego uszczerbku dla zdrowia, wówczas stres trzeba uznać za przyczynę zewnętrzną, która spowodowała lub w znacznym stopniu przyczyniła się do powstania zawału serca.

W wyroku z 16 grudnia 1997 r. (II UKN 407/97, OSNAP 1998/21/644) Sąd Najwyższy podkreślił, że do stwierdzenia, że zawał serca ma charakter wypadku przy pracy, konieczne jest wykazanie, że jego choćby współprzyczyna ma charakter zewnętrzny i pozostaje w związku z pracą. Stres związany z wykonywaniem obowiązków pracowniczych jest wręcz cechą tych obowiązków i jako taki nie może być uznany za przyczynę zewnętrzną zawału, chyba że jego gwałtowny charakter jest wynikiem rażąco nietypowych warunków pracy.

Zawał serca jest schorzeniem będącym wynikiem rozwoju samoistnych schorzeń kardiologicznych, które często mają postać utajnioną. Niezbędne jest wykazanie istnienia przyczyny zewnętrznej zawału serca oraz jej związku z wykonywaniem obowiązków pracowniczych. Na podstawie utrwalonego orzecznictwa Sąd Najwyższy zwraca uwagę, że zawał serca może być kwalifikowany jako wypadek przy pracy tylko w indywidualnych przypadkach i przy niewątpliwym potwierdzeniu w konkretnych stanach faktycznych wystąpienia przesłanek ustawowych uznania zawałów serca za wypadki przy pracy. Jeżeli pracownik doznał zawału serca w okolicznościach związanych z wykonywaniem obowiązków pracowniczych, zdarzenie to nie może być kwalifikowane automatycznie jako wypadek przy pracy (wyrok z 2 października 1997 r., II UKN 281/97, OSNAP 1998/15/456).

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Pracodawca kieruje nas na szkolenia w dni wolne od pracy, np. w soboty, nie udzielając w zamian wolnego w innym terminie. Uważamy, że nam się to należy, gdyż w tym czasie pozostajemy w dyspozycji pracodawcy zaliczanej do czasu pracy. Kto ma rację?

Kodeks pracy reguluje wyraźnie jedynie szkolenia dotyczące bezpieczeństwa i higieny pracy. Obowiązkiem pracodawcy jest przeszkolenie zatrudnionych przed dopuszczeniem do pracy, a także prowadzenie szkoleń okresowych. Udział w tych szkoleniach oraz poddanie się egzaminom sprawdzającym jest z kolei podstawowym obowiązkiem pracownika. Tak więc szkolenia bhp odbywają się w czasie pracy i na koszt zakładu. Czas takiego szkolenia jest zrównany z czasem pracy i tak opłacany, jakby osoba go przepracowała. Zorganizowanie takiego szkolenia w dniu wolnym od pracy pociąga więc za sobą obowiązek zapłaty wynagrodzenia z dodatkiem za pracę w godzinach nadliczbowych, jeżeli dojdzie do przekroczenia dobowej lub przeciętnej tygodniowej normy czasu pracy w danym okresie rozliczeniowym. Nie dotyczy to natomiast innych szkoleń odbywanych poza czasem pracy, ale na podstawie skierowania pracodawcy. Za takie nie należą się dodatki za nadgodziny.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Zakład chętnie posyła mnie podczas weekendów na szkolenia podnoszące kwalifikacje zawodowe. Nie przeczę, że mi się one przydadzą: jako samodzielna księgowa powinnam się ciągle dokształcać. Czy jednak nie należą mi się dodatki za godziny nadliczbowe, jeżel

Szkolenia inne niż bhp nie zostały uregulowane w kodeksie pracy. Czytelniczka nie wykonuje efektywnie pracy podczas kursu, na który posłała ją podczas weekendu firma. Problem jednak w tym, że przepisy za czas pracy uznają również "pozostawanie w dyspozycji pracodawcy", nie definiując tego pojęcia. Zapewne pozostawanie w dyspozycji zakładu jest ograniczaniem swobody zatrudnionego i oznaką jego gotowości do natychmiastowego podjęcia pracy. Nie każde jednak ograniczenie swobody pracownika uznaje się za pozostawanie w dyspozycji pracodawcy. Nie uważa się za takie np. podróży służbowej w czasie wolnym, mimo że pracodawca wydał polecenie wyjazdu. Podobnie należy traktować udział w szkoleniu podczas dnia harmonogramowo wolnego, na które skierował zakład. Ewentualna rekompensata (np. udzielenie w zamian czasu wolnego) może być przewidziana w układach zbiorowych pracy.

Czytelniczka nie powinna jednak czuć się pokrzywdzona, gdyż podnoszenie kwalifikacji zawodowych leży również w jej interesie, a to firma pokrywa koszty szkolenia, zakwaterowania i dojazdu.





Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Gdzie można znaleźć informacje na temat uprawnień państwowego inspektora sanitarnego?

Głównie w ustawie z 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tekst jedn. Dz. U. z 1998 r. nr 90, poz. 575). Jest ona ogólnie dostępna na stronie internetowej Głównego Inspektoratu Sanitarnego: www.gis.mz.gov.pl.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Do kogo można zwrócić się o zbadanie (zamówić usługę), jak głośno w nocy gra muzyka w lokalu, np. w pobliskim pubie? Jaka jest dopuszczalna ilość decybeli? Kto przeprowadza takie badania?

Należy zwrócić się do państwowego powiatowego inspektora sanitarnego ze skargą na pub. W jej wyniku inspektor może przeprowadzić w mieszkaniu czytelnika pomiary głośności pubu. Gdy okaże się, że rzeczywiście jego działalność powoduje przekroczenie dopuszczalnych norm hałasu, inspektor ma prawo nakazać pubowi usunięcie stwierdzonych uciążliwości. Czyni to w formie decyzji administracyjnej, ustalając odpowiedni termin. Dopuszczalne wartości norm dźwięku w pomieszczeniach przeznaczonych do stałego pobytu ludzi (jak w opisanej sprawie) określa Polska Norma PN-87/B-02151/02. W zależności od rodzaju pomieszczenia wynoszą one:


w dzień - od 35 do 40 dB (decybeli),

w nocy - od 30 do 35 dB.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Jesteśmy małym, publicznym zakładem opieki zdrowotnej z województwa mazowieckiego. Niedawno była u nas kontrola inspektora sanitarnego. Czy może on przeprowadzić kontrolę bez powiadomienia kierownika zakładu, w obecności nieupoważnionych pracowników i bez

Wprawdzie przepisy nie mówią, że przychodząc na kontrolę, inspektor sanitarny musi o tym powiadomić osobiście kierownika przedsiębiorstwa, jednak powinien on "zameldować się" w danym zakładzie, czyli wpisać w tzw. książkę kontroli sanitarnej, którą powinien mieć każdy przedsiębiorca. Inspektor nie może kontrolować zakładu w obecności nieupoważnionych pracowników bez wiedzy kierownika, a tym bardziej karać kierownika, który nie wiedział, że w jego firmie była kontrola.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Co może skontrolować inspektor sanitarny w firmie zatrudniającej tylko pracowników biurowych oraz elektryka-konserwatora urządzeń technicznych budynku? Czy inspektor sanitarny ma prawo wglądu do teczek osobowych pracowników, szkoleń BHP, badań lekarskich

Inspekcja sanitarna kontroluje przed wszystkim zakłady pracy, w których występują czynniki szkodliwe dla zdrowia. Do takich raczej nie zalicza się firm zatrudniających pracowników biurowych. Podczas kontroli inspektor sanitarny bada m.in. stan sanitarny pomieszczeń oraz sprawdza, czy pracownicy posiadają aktualne badania lekarskie. Państwowa inspekcja sanitarna nie ma uprawnień do kontroli akt osobowych pracowników.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Jak wygląda pismo zgłaszające pracodawcę do inspektora sanitarnego, zgodnie z art. 209 kodeksu pracy? Czy można przyjąć, iż postanowienie o odbiorze pomieszczenia magazynowo-biurowego jest jednocześnie potwierdzeniem takiego zgłoszenia?

Zgodnie z art. 209 k.p. pracodawca rozpoczynający działalność jest obowiązany w terminie 14 dni zawiadomić o tym na piśmie m.in. właściwego inspektora sanitarnego. W informacji należy podać również miejsce, rodzaj i zakres prowadzonej działalności, przewidywaną liczbę pracowników, wymienić środki i procedury przyjęte dla spełnienia wymagań BHP dotyczących danej dziedziny. Taki obowiązek spoczywa na pracodawcy również w razie zmiany miejsca, rodzaju i zakresu prowadzonej działalności, jej zaprzestania lub likwidacji, zmiany technologii lub produkcji. Nie ma jednak jednego obowiązującego formularza takiego zgłoszenia. Pomocniczy druk (oczywiście dla potrzeb zgłoszenia zakładu do inspektora pracy) opracowała Państwowa Inspekcja Pracy. Można go znaleźć m.in. na stronach internetowych inspekcji pracy, m.in. oddziału warszawskiego: www.warszawa.oip.pl lub Głównego Inspektoratu Pracy: www.pip.gov.pl, na której znajdują się odnośniki do wszystkich oddziałów PIH. Z powodzeniem (po wprowadzeniu poprawek) można używać tych druków jako zgłoszenia do właściwego inspektora sanitarnego. Natomiast postanowienia o odbiorze danego pomieszczenia (którego dokonują inspektorzy sanitarni i pracy) nie można w żadnym wypadku traktować jako zgłoszenia wynikającego z art. 209 k.p.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Jestem właścicielką małego ośrodka wczasowego, który prowadzi zbiorowe żywienie. Czy inspektor sanitarny może kontrolować asygnaty ilościowe potwierdzające ilość produktów wydawanych z magazynu, np. na śniadanie dla wczasowiczów?

Wprawdzie nie jest to zagadnienie dotyczące bezpieczeństwa żywności, ale - przy okazji przeprowadzanej kontroli zakładu - inspektorzy sanitarni mają prawo sprawdzić zużycie surowców z magazynu i porównać z tym, co znajduje się na talerzu wczasowiczów. Są to bowiem sprawy istotne z punktu widzenia zasad prawidłowego żywienia i zapewnienia konsumentom zbilansowanego żywienia. Ilość białka, wartość kaloryczna i odżywcza to bowiem istotne elementy zachowania dobrego zdrowia (zwłaszcza gdy chodzi o żywienie zbiorowe, jak w opisanej sytuacji).

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Czy w związku z uchyleniem ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych z 1963 r. uchylono również rozporządzenie ministra gospodarki terenowej i ochrony środowiska z 1973 r. w sprawie wymagań higieniczno-sanitarnych dla hoteli i innych zakładów noclegowych? Jeże

Wymienione akty (ustawa i rozporządzenie) już nie obowiązują. Obecnie warunki higieniczno-sanitarne, jakie muszą spełniać hotele, określa rozporządzenie ministra gospodarki z 13 czerwca 2001 r. w sprawie obiektów hotelarskich i innych obiektów, w których są świadczone usługi hotelarskie (Dz. U. nr 66, poz. 665). Zostało ono wydane na podstawie art. 45 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych (Dz. U. nr 55, poz. 578).

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Gdy pracodawca nie płaci Pracodawca od kilku miesięcy wypłacał pracownikom z opóźnieniami mniej więcej połowę należnych wynagrodzeń. Od dwu miesięcy nie płaci wcale. Pracownicy uważają, że sytuacja pracodawcy nie jest tak zła, by uzasadniała takie postępo

Takie uprawnienie przysługuje wszystkim wierzycielom, a więc i każdemu pracownikowi z osobna. Trzeba jednak pamiętać, że krótkotrwałe niepłacenie długów nie jest podstawą do ogłoszenia upadłości. Sąd może ogłosić upadłość, jeśli istotnie, obiektywnie, z powodu sytuacji finansowej przedsiębiorca nie jest w stanie płacić długów, słowem, rzeczywiście nie ma pieniędzy, jest bankrutem.

Jeśli zaś niewypłacanie wynagrodzeń nie ma takiej przyczyny, ale wynika ze złej woli, jeśli pracodawca wykorzystuje tylko przymusową sytuację pracowników, trzeba wybierać inne sposoby dochodzenia swych praw. Należy do nich przede wszystkim wystąpienie do sądu pracy z pozwem o wypłatę należnych wynagrodzeń wraz z odsetkami za zwłokę. Postępowanie w takich sprawach jest wolne od opłat sądowych. Niewypłacanie wbrew obowiązkowi należnych wynagrodzeń, wypłacanie ich z opóźnieniem oraz bezpodstawne zaniżanie jest wykroczeniem przewidzianym w art. 282 kodeksu pracy, karanym grzywną do 5 tys. zł. O tym wykroczeniu orzekają sądy rejonowe na wniosek inspektora pracy. W rachubę wchodzi także ukaranie pracodawcy mandatem. Należy zatem zawiadomić o sytuacji Państwową Inspekcję Pracy. Być może po interwencji inspektora pracy uciekanie się do bardziej drastycznych czy kłopotliwych środków, jeśli istotnie pracodawca jest w stanie wypłacić pracownikom należne wynagrodzenia, nie będzie konieczne. Trzeba znaczyć, że ustawa z 1981 r. o Państwowej Inspekcji Pracy uprawnia jej organa w razie stwierdzenia, że naruszone zostały przepisy prawa pracy, m.in. do nakazania pracodawcy wypłaty należnego wynagrodzenia.

I odpowiedź na drugie pytanie, dotyczące możliwości korzystania w opisanej sytuacji z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Otóż zasadniczo wypłaty z tego Funduszu przewidziane są w razie ogłoszenia upadłości pracodawcy lub też odrzucenia lub oddalenia wniosku o upadłość albo umorzenia postępowania upadłościowego ze względu na brak szans na pokrycie z majątku upadłego choćby kosztów postępowania, a także ze względu na niewyłożenie przez wierzyciela, który złożył wniosek o ogłoszenie upadłości, zaliczki na koszty postępowania. Bo niestety ten, kto występuje z takim wnioskiem, musi się liczyć z tego rodzaju wydatkami. Wypłaty z Funduszu dotyczą także sytuacji, gdy pracodawca nie wypłaca pracownikom należności z powodu braku pieniędzy w wypadkach uzasadniających wykreślenie go z ewidencji działalności gospodarczej, cofnięcie koncesji, gdy faktycznie zaprzestał działalności lub firmę postawiono w stan likwidacji. Tylko wyjątkowo marszałek województwa w razie przejściowych trudności pracodawcy może po stosownych uzgodnieniach i na wniosek związku zawodowego lub pracownika zarządzić wypłacenie pracownikom jednorazowego świadczenia w wysokości nie wyższej niż wynagrodzenie za miesiąc.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Prowadzę z synem firmę zajmującą się wywozem odpadów. Czy każdy z nas musi zdobyć nowe uprawnienia? O co musimy się starać?

Prowadzi pan działalność zarobkową, a więc musi uzyskać od starosty licencję, a wcześniej certyfikat kompetencji zawodowych. Ustawa z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. nr 125, poz. 1371) mówi o konieczności posiadania certyfikatu kompetencji zawodowych przynajmniej przez jednego z właścicieli firmy lub jednego z członków zarządu firmy. W opisanej sytuacji wszystko zależy od wpisu, jakiego pan dokonał w zezwoleniu na wykonywanie działalności gospodarczej. Jeżeli w dokumencie właścicielem firmy jest pan, to musi pan zdobyć certyfikat kompetencji zawodowych i zdać egzamin państwowy. Jeżeli natomiast w zezwoleniu na wykonywanie działalności gospodarczej figuruje również syn, jako współwłaściciel, to certyfikat ten musi zdobyć jeden z was, obojętnie który.

W zależności od doświadczenia zawodowego w charakterze właściciela firmy (lub osoby zarządzającej) istnieją dwa rodzaje egzaminów:


obejmujący tylko pytania testowe - dla osób posiadających co najmniej 5-letnią praktykę,

obejmujący pytania testowe, a także dodatkowe zadanie problemowe - dla osób nie mogących wylegitymować się 5-letnią praktyką.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Jakie są okresy pobirania zasiłów dla bezrobotnych

O tym, przez ile miesięcy bezrobotny pobiera zasiłek, decyduje sytuacja na lokalnym rynku pracy. Wynoszą:

6 miesięcy – dla bezrobotnych mieszkających tam, gdzie stopa bezrobocia 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku nie przekracza przeciętnej stopy bezrobocia w Polsce.

12 miesięcy – dla bezrobotnych mieszkających tam, gdzie stopa bezrobocia była 30 czerwca wyższa od przeciętnej stopy bezrobocia w Polsce.

18 miesięcy – dla bezrobotnych:

mieszkających tam, gdzie stopa bezrobocia przekraczała dwukrotnie przeciętną stopę bezrobocia w Polsce, a jednocześnie bezrobotny ma co najmniej 20-letni okres uprawniający do zasiłku,
mających na utrzymaniu co najmniej jedno dziecko w wieku do 15 lat, a małżonek bezrobotnego jest także bezrobotnym i także utraci prawo do zasiłku z powodu upływu okresu pobierania zasiłku.
Stopę bezrobocia na obszarze działania poszczególnych urzędów pracy ogłasza corocznie prezes Głównego Urzędu Statystycznego.


Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Co rozumiemy pod pojęciem pomieszczenia pracyy

Pomieszczenia pracy dzielimy na: pomieszczenia pracy stałej - w których łączny czas przebywania pracownika w ciągu jednej doby przekracza cztery godziny, oraz pomieszczenia pracy czasowej - czas przebywania w nich wynosi od 2-4 godzin na dobę. Za pomieszczenie pracy nie uznaje się więc miejsca, w którym pracownik przebywa mniej niż dwie godziny, a wykonywane w nim czynności mają charakter dorywczy. Dotyczy to także m.in. pomieszczeń, w których zachodzą procesy technologiczne nie pozwalające na zapewnienie odpowiednich warunków pracownikom bez zastosowania środków ochrony indywidualnej i specjalnego reżimu organizacji pracy.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Jakie wymogi powinno spełnić pomoieszczenie pracy ?

W pomieszczeniach pracy należy zapewnić: oświetlenie naturalne i sztuczne, odpowiednią temperaturę, wymianę powietrza oraz zabezpieczenie przed wilgocią i innymi czynnikami szkodliwymi dla zdrowia. Pomieszczenia te nie powinny być lokalizowane poniżej poziomu terenu. Poniżej tego poziomu mogą znajdować się pomieszczenia w: garażach, kotłowniach, przejściach podziemnych, tunelach, w domach handlowych, hotelach, obiektach zabytkowych, ale tylko i wyłącznie po uzyskaniu zgody wojewódzkiego inspektora sanitarnego, wydanej w porozumieniu z inspekcją pracy.



Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Jakie wymiary powinno mieć pomieszczenie pracy?

Na każdego z pracowników zatrudnionych jednocześnie w pomieszczeniach stałej pracy musi przypadać co najmniej 13 m sześc. wolnej objętości oraz co najmniej 2 m kw. powierzchni podłogi. Wysokość pomieszczenia stałej pracy nie może być mniejsza niż 3 m - jeśli w tym pomieszczeniu nie występują czynniki szkodliwe dla zdrowia lub 3,3 m - przy ich występowaniu. Pomieszczenie możemy obniżyć, jeżeli założymy w nim klimatyzację - pod warunkiem uzyskania na to zgody inspektora sanitarnego. Wysokość może zostać zmniejszona do 2,5 m, o ile w pomieszczeniu pracuje nie więcej niż czterech pracowników, a na każdego przypada co najmniej 15 m sześc. wolnej objętości, a także w pomieszczeniach usługowych lub produkcyjnych drobnej wytwórczości mieszczącej się budynkach mieszkalnych, jeżeli pracownicy nie są narażeni na substancje szkodliwe, hałas i pyły. Do 2,2 m możemy obniżyć wysokość pomieszczenia pracy stałej w dyżurce, portierni, kiosku, kantorze. Wysokość pomieszczenia pracy czasowej nie może być mniejsza niż 2,2 m - jeśli w tym miejscu nie występują czynniki szkodliwe dla zdrowia. Musi mieć 2,5 m - gdy jest inaczej

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Jakie powinno być oświetlenie i temperatura w pomieszczeniu pracy ?

W pomieszczeniach pracy musi być oświetlenie dzienne, chyba, że nie jest to możliwe lub jest niewskazane ze względu na technologię produkcji. Na zastosowanie wyłącznie sztucznego oświetlenia konieczna jest zgoda inspektora sanitarnego. Temperatura w pomieszczeniach pracy nie powinna być niższa niż 14 st. C. Tam gdzie wykonuje się lekkie prace fizyczne lub prace biurowe, temperatura nie może spaść poniżej 18 st. C.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Jakie przepisy regulują wymogi dla pomieszczeń pracy?

Podstawowe przepisy:
- Kodeks pracy - art. 213-214
- rozporządzenie ministra pracy i polityki socjalnej z 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bhp (Dz. U. nr 129, poz. 844)
- rozporządzenie ministra gospodarki przestrzennej i budownictwa z 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 1999 r. nr 15, poz. 140)

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Jakie informacje powinno zawierać świadectwo pracy ?





Świadectwo pracy powinno być wydane w dniu, w którym ustaje stosunek pracy. Jeżeli nie jest to możliwe, pracodawca prześle świadectwo pracy lub dostarczy je w inny sposób w ciągu 7 dni od dnia ustania stosunku pracy. Jeżeli pracownik nie zgadza się z treścią wydanego mu świadectwa pracy, może w ciągu 7 dni wystąpić do pracodawcy z wnioskiem o sprostowanie. Dopiero gdy pracodawca nie uwzględni wniosku o sprostowanie, pracownik w ciągu 7 dni od odmowy ma prawo wystąpić do sądu pracy z żądaniem sprostowania świadectwa pracy. Świadectwo pracy musi zawierać informacje dotyczące:
- zakresu i rodzaju wykonywanej pracy, wymiaru czasu pracy pracownika w czasie trwania stosunku pracy, zajmowanych stanowisk, trybu rozwiązania albo okoliczności wygaśnięcia stosunku pracy, należności ze stosunku pracy uznanych i nie zaspokojonych przez pracodawcę do dnia ustania stosunku pracy z powodu braku środków finansowych;

- liczby dni urlopu wypoczynkowego wykorzystanego przez pracownika w roku kalendarzowym, w którym ustał stosunek pracy; okresu korzystania z urlopu bezpłatnego i podstawy prawnej jego udzielenia; wykorzystanego urlopu wychowawczego; wykorzystania w roku kalendarzowym, w którym ustał stosunek pracy, zwolnienia od pracy w celu sprawowania opieki nad dzieckiem do lat 14 (2 dni);

- liczby dni, za które pracownikowi zostało wypłacone wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy;

- okresu, o który został skrócony okres wypowiedzenia, a za który przysługuje odszkodowanie;

- okresu odbywania służby wojskowej,

- wykonywania pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze;

- okresów nieskładkowych przypadających w okresie zatrudnienia, uwzględnianych przy ustalaniu prawa do emerytury lub renty;

- zajęcia wynagrodzenia - oznaczenie komornika i numer sprawy egzekucyjnej.

Na żądanie pracownika w świadectwie pracy należy podać także informację o wysokości i składnikach wynagrodzenia oraz o uzyskanych kwalifikacjach.

Podstawa prawna: kodeks pracy art. 97, rozporządzenie ministra pracy i polityki socjalnej z dnia 15 maja 1996 r. w sprawie szczegółowej treści świadectwa pracy oraz sposobu i trybu jego wydawania i prostowania (DzU z 1996 r. nr 60 poz. 282).



Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Rok temu firma przekazywała cały dział techniczny do nowej spółki na podstawie art. 231 kodeksu pracy i zagwarantowała, że warunki pracy i płacy się nie pogorszą. W poprzednim zakładzie pracy mąż był ubezpieczony. Obecnie, po wypadku, dowiedzieliśmy się,

Mąż nie był o tym poinformowany, nie ubezpieczył się więc prywatnie. Takie ubezpieczenie nie jest normalnym składnikiem warunków płacowych. Ten przepis należy czytać w ten sposób, że pracownicy przechodzą do nowego pracodawcy ze swoimi warunkami pracy i płacy związanymi z zajmowanym stanowiskiem.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Czy likwidacja stanowiska pracy kwalifikuje do jakiegoś odszkodowania?

Oczywiście, należy się odprawa z tytułu zwolnienia z przyczyn dotyczących pracodawcy. Zgodnie z art. 8 ustawy z 28 grudnia 1989 r. o tzw. zwolnieniach grupowych, pracownikowi w takiej sytuacji przysługuje odprawa uzależniona od ogólnego stażu pracy. Jeżeli mąż legitymuje się kilkunastoletnim stażem pracy, przysługuje mu odprawa pieniężna w wysokości dwumiesięcznego wynagrodzenia.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Chodzi mi o art. 36 kodeksu pracy. Czy okres wypowiedzenia pracownika zależy od okresu zatrudnienia u tego samego pracodawcy, nawet sprzed wielu lat? Tak, należy te okresy zsumować.

Tak, należy te okresy zsumować.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Czy przy przejęciu częściowym zakładu (w myśl art. 231 kodeksu pracy) nowy pracodawca jest zobowiązany przejąć wszystkich pracowników zajmujących się danym zagadnieniem lub z danego działu, który przejmuje, czy może wybrać?

Pracodawca przejmując część zakładu pracy, przejmuje wszystkich zatrudnionych w nim pracowników. Zgodnie z art. 231 § 1 kodeksu pracy w razie przejęcia części zakładu pracy przez innego pracodawcę staje się on z mocy prawa stroną w dotychczasowych stosunkach pracy.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Chodzi mi o to, że zakład pracy ulega likwidacji, a część komórek przechodzi do nowego przedsiębiorstwa. Czy osoby zatrudnione w tych komórkach mogą liczyć na przejęcie przez nowego pracodawcę?

Tak, ale trzeba liczyć się z tym, że z czasem nowy pracodawca może stworzyć taką strukturę, która mu będzie bardziej pasować.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Ukończyłem zasadniczą szkołę zawodową we Wrocławiu w 1974 r. w więzieniu. Otrzymałem zaświadczenie, że odbyłem także staż pracy w wymiarze 1840 godz. ZUS nie chce mi tego uznać. Co zrobić z tym fantem?

Jeżeli ta praca odbywała się w ramach nauki, nie jest traktowana jako normalne zatrudnienie. Nie był Pan bowiem zatrudniony na podstawie umowy o pracę, stąd nie otrzymał Pan świadectwa pracy, lecz tylko zaświadczenie.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Mąż pracował na 3-miesięczny okres próbny, który skończył się 15 czerwca. Przepracował kolejne 3 dni, ale ponieważ nie dostawał umowy, czwartego dnia nie przyszedł. Znalazł inną pracę, o czym zawiadomił stary zakład piątego dnia. Pracodawca zażądał oświad

Gdy skończyła się umowa na okres próbny, a pracodawca dopuścił pracownika do pracy, powinien niezwłocznie potwierdzić zatrudnienie w postaci umowy o pracę. Zgodnie z art. 29 § 3 kodeksu pracy, jeżeli umowa o pracę nie została zawarta na piśmie, pracodawca powinien niezwłocznie, nie później jednak niż w ciągu 7 dni od dnia rozpoczęcia pracy, potwierdzić pracownikowi na piśmie rodzaj umowy i jej warunki. Pracodawca, jak sądzę, chce mieć uregulowaną sytuację pod względem formalnym, stąd radzę, by mąż odebrał od niego umowę o pracę zawartą w dniu 17 czerwca i by jednocześnie ustalili, że umowa ta uległa rozwiązaniu za porozumieniem stron z dniem takim to a takim.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Odchodzę 31 lipca na emeryturę. W ostatniej firmie przepracowałam 5 lat. Zakład pracy chce mi dać urlop tylko dwutygodniowy. Czy jest to zgodne z prawem?

Zgodnie z art. 155[1] § 1 pkt 1 kodeksu pracy w roku kalendarzowym, w którym ustaje stosunek pracy z pracownikiem uprawnionym do urlopu, pracownikowi u dotychczasowego pracodawcy przysługuje urlop w wymiarze proporcjonalnym do okresu przepracowanego u tego pracodawcy w roku ustania stosunku pracy. Chyba że przed ustaniem tego stosunku pracownik wykorzystał urlop w przysługującym mu lub wyższym wymiarze. Jeżeli zatem jest Pani zatrudniona do końca lipca, należy się Pani urlop za 7 miesięcy ? proporcjonalnie do okresu przepracowanego w bieżącym roku kalendarzowym. W celu obliczenia wymiaru urlopu ułamek 7/12 mnożymy przez 26, co daje nam wynik ponad 15 dni (15.166). Ze względu na to, że przy ustalaniu wymiaru urlopu na podstawie art. 155[1] kp niepełny dzień urlopu zaokrągla się w górę do pełnego dnia, w Pani przypadku urlop wyniesie więc 16 dni i albo go Pani wykorzysta, albo otrzyma za te dni ekwiwalent pieniężny.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Mój mąż w pierwszych dniach lutego uległ bardzo poważnemu wypadkowi (poza pracą), w wyniku którego miał złamaną rękę w 28 miejscach oraz złamaną podstawę czaszki. Przez 4 miesiące był na zwolnieniu. Wrócił w czerwcu do pracy i wręczono mu wypowiedzenie z

Oczywiście, małżonkowi urlop będzie przysługiwał w wysokości proporcjonalnej do okresu zatrudnienia w tym roku, czyli za 9 miesięcy. Ponadto w grę może wchodzić też prawo do urlopu zaległego, czyli nie wykorzystanego w ubiegłym roku. Czy to znaczy, że jeżeli mąż nie musi świadczyć pracy, to właśnie w tym okresie ma wykorzystać ten urlop? To zależy od ustaleń między pracownikiem i pracodawcą. Proponujemy wyjaśnić tę sprawę, bowiem kodeks pracy nie operuje pojęciem zwolnienia pracownika z obowiązku świadczenia pracy. Takie sytuacje zdarzają się w praktyce, ale zwalnia się pracownika z zachowaniem (pisze się o tym wprost) prawa do wynagrodzenia. Problemy pojawiają się na tle art. 80 kodeksu pracy, który przewiduje, że wynagrodzenie przysługuje za pracę wykonaną. Radzimy w tej sytuacji zwrócić się do pracodawcy i albo ustalić, że w okresie wypowiedzenia mąż będzie wykorzystywał urlop wypoczynkowy, albo pracodawca skonkretyzuje wypowiedzenie, że zwalnia pracownika w okresie od 1 lipca do 30 września z obowiązku świadczenia pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Mam wątpliwości co do licencjatu. Czy wlicza się on do okresu uprawniającego do urlopu?

W myśl § 2 pkt 9 zarządzenia ministra edukacji narodowej z 9 kwietnia 1992 r. w sprawie określenia rodzajów dyplomów i tytułów zawodowych oraz wzorów dyplomów wydawanych przez uczelnie (Monitor Polski nr 12, poz. 85 z późn. zm.) licencjat stanowi tytuł zawodowy nadawany absolwentom wyższych zawodowych studiów humanistycznych i matematyczno-przyrodniczych, społecznych, ekonomicznych, artystycznych, teologicznych, wychowania fizycznego, turystyki, rekreacji, fizjoterapii oraz medycznych (z wyjątkiem lekarskich i stomatologicznych). Z ww. przepisu wynika, że absolwent, który otrzymał licencjat, ukończył szkołę wyższą w rozumieniu art. 155 § 1 pkt 6 kodeksu pracy. A jeżeli ktoś pracuje i studiuje jednocześnie? Art. 155 § 2 kodeksu pracy określa, że jeżeli pracownik pobierał naukę w czasie zatrudnienia, do okresu pracy, od którego zależy wymiar urlopu, wlicza się bądź okres zatrudnienia, w którym była pobierana nauka, bądź okres nauki ? w zależności od tego, co jest korzystniejsze dla pracownika.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
.: Czy pracodawca może pracownikom pracującym w ruchu ciągłym (konkretnie zatrudnionym co drugi dzień po 12 godzin) nakazać rozpoczęcie urlopu wypoczynkowego w dniu obligatoryjnie wolnym?

Chodzi tu raczej o pracę w równoważnych normach czasu pracy, w których ? zgodnie z art. 129[4] § 1 kodeksu pracy ? jeżeli jest to uzasadnione rodzajem pracy lub jej organizacją, mogą być stosowane rozkłady czasu pracy, w których jest dopuszczalne przedłużenie wymiaru czasu pracy do 12 godzin na dobę, a w stosunku do kierowców w transporcie samochodowym i w komunikacji samochodowej ? do 10. godzin na dobę, z zachowaniem obowiązującej przeciętnej normy tygodniowej. Zasadą jest, że urlop wypoczynkowy udzielany jest na dni robocze, za które uważa się wszystkie dni, z wyjątkiem niedziel oraz świąt; do urlopu nie wlicza się ponadto dni wolnych od pracy, wynikających z rozkładu czasu pracy w pięciodniowym tygodniu pracy.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Zawarłem umowę na czas określony z 14-dniowym okresem wypowiedzenia. Otrzymałem wymówienie z zachowaniem w/w okresu. Czy świadectwo pracy będzie obejmować te 14 dni ?

Umowa o pracę może zostać rozwiązana na różne sposoby:
- na mocy porozumienia stron,
- przez oświadczenie jednej ze stron z zachowaniem okresu wypowiedzenia (W tym wypadku umowa o pracę rozwiązuje się nie w chwili złożenia samego oświadczenia o rozwiązaniu stosunku pracy, lecz dopiero po upływie pewnego okresu)
- przez oświadczenie jednej ze stron bez zachowania okresu wypowiedzenia (W tym przypadku umowa o pracę rozwiązuje się w chwili złożenia oświadczenia o rozwiązaniu)
- z upływem czasu, na który została zawarta (umowa na czas określony)
- z dniem ukończenia pracy, dla wykonania której została zawarta

Zarówno pracodawca jak i pracownik mogą rozwiązać za wypowiedzeniem umowę o pracę zawartą na:

a) okres próbny - czas wypowiedzenia takiej umowy wynosi:
- 3 dni robocze, jeżeli okres próbny nie przekracza 2 tygodni,
- 1 tydzień, jeżeli okres próbny jest dłuższy niż 2 tygodnie,
- 2 tygodnie, jeżeli okres próbny wynosi 3 miesiące,

b) czas określony - jest to możliwe tylko, gdy strony zawarły umowę na okres dłuższy niż 6 miesięcy, a ponadto przy zawieraniu umowy przewidziały dopuszczalność jej wcześniejszego rozwiązania za dwutygodniowym wypowiedzeniem

c) czas nieokreślony - okres wypowiedzenia tej umowy jest uzależniony od okresu zatrudnienia u danego pracodawcy i wynosi:
- 2 tygodnie - jeżeli pracownik był zatrudniony krócej niż 6 miesięcy,
- 1 miesiąc - jeżeli pracownik był zatrudniony co najmniej 6 miesięcy,
- 3 miesiące - jeżeli pracownik był zatrudniony co najmniej 3 lata.

Okres wypowiedzenia określony w tygodniach lub w miesiącach kończy się odpowiednio w sobotę lub w ostatnim dniu miesiąca.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Praca w szczególnych warunkach Zakład pracy wystawił mi zaświadczenie wykonywania pracy w szczególnych warunkach. ZUS kwestionuje to zaświadczenie. Twierdzi, że stanowisko, na którym byłem zatrudniony, nie jest wymienione w rozporządzeniu jako praca w szc

Tak
Pracę można uznać za wykonywaną w szczególnych warunkach, jeżeli jest wymieniona w resortowych wykazach pracy w szczególnych warunkach. Wykazy te zostały ustalone przez właściwych ministrów, kierowników urzędów centralnych, centralne związki spółdzielcze dla podległych i nadzorowanych zakładów pracy, w zarządzeniach i uchwałach.
Pracodawcy nie mogą ustalać nowych wykazów pracy w szczególnych warunkach ani też dokonywać jakichkolwiek zmian w wykazach już istniejących poprzez tworzenie nowych stanowisk. Pracodawcy mogą tworzyć jedynie zakładowe wykazy stanowisk pracy w szczególnych warunkach na własne potrzeby organizacyjne, w oparciu o wykazy resortowe.
Pracodawca w świadectwie ma obowiązek podać nazwę stanowiska pracy ustaloną w odpowiednim wykazie resortowym, powołując się równocześnie na odpowiednią pozycję wykazu rozporządzenia w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Należy podkreślić, że zmiana nazewnictwa stanowiska pracy, bez zmiany rodzaju pracy faktycznie wykonywanej na tym stanowisku, nie może skutkować utratą prawa do uznania takiej pracy za wykonywaną w szczególnych warunkach. W sytuacji zmiany stanowiska pracodawca powinien w świadectwie podać nazwę obecną stanowiska, która jest odpowiednikiem nazwy podanej w zarządzeniu lub w uchwale, a także wymienić przyczynę takiej zmiany, np. zmiana taryfikatora.

Podstawa prawna:
rozporządzenie Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8, poz. 43 z późn.zm.).

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Czy zakaz rozwiązania umowy o pracę w okresie ciąży obowiązuje także wtedy, gdy zaświadczenie o stanie ciąży zostanie złożone po wypowiedzeniu ?

Zgodnie z art. 177 § 1 k.p. pracodawca nie może wypowiedzieć ani rozwiązać umowy o pracę w okresie ciąży, a także w okresie urlopu macierzyńskiego pracownicy, chyba że zachodzą przyczyny uzasadniające rozwiązanie umowy bez wypowiedzenia z jej winy i reprezentująca pracownicę zakładowa organizacja związkowa wyraziła zgodę na rozwiązanie umowy.

Ochroną objęte są wszystkie pracownice – bez względu na podstawę prawną nawiązania stosunku pracy. Ochrona ta istnieje od momentu zawiadomienia pracodawcy o stanie ciąży i trwa do końca urlopu macierzyńskiego. Ten bezwzględny zakaz polega na bezskuteczności oświadczenia pracodawcy o wypowiedzeniu lub rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia z przyczyn nie zawinionych (nie zachodzą przesłanki z art. 52 k.p.), nawet gdy zainteresowana pracownica była już w ciąży, ale o swoim stanie jeszcze nie powiadomiła pracodawcy. Dlatego wydaje się, że jeżeli po otrzymaniu wypowiedzenia pracownica dostarczy zaświadczenie, że była w ciąży, kiedy wręczono jej wymówienie, pracodawca powinien wypowiedzenie cofnąć. W wyroku z 14 stycznia 1981 r. Sąd Najwyższy podniósł, iż w razie niezgodnego z prawem rozwiązania przez zakład pracy umowy o pracę z pracownicą w okresie ciąży utrwalona w orzecznictwie zasada, iż niepowiadomienie zakładu pracy o ciąży nawet po rozwiązaniu z pracownicą umowy o pracę ma tylko znaczenie przy rozpoznaniu jej roszczenia o wynagrodzenie za czas, w którym nie pracowała, nie zawiadomiwszy zakładu pracy, należy rozumieć, iż pracownica powinna w każdym razie otrzymać wynagrodzenie za czas określony w art. 57 § 1 k.p

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Moja firma zajmuje się przerobem złomu. Odzyskujemy m. in. ołów ze starych akumulatorów. Czy z chwilą wejścia do Unii Europejskiej będziemy musieli spełnić szczególne normy dotyczące bezpieczeństwa pracy?

Unia Europejska wydała dyrektywę 82/605 o ochronie pracowników przed ryzykiem związanym z narażeniem na ołów metaliczny i jego związki. Głównym celem dyrektywy jest wyeliminowanie lub minimalizacja zagrożeń spowodowanych tym metalem. Zgodnie z jej wymogami pracodawca musi m. in. udostępniać pracownikom lub ich przedstawicielom wyniki pomiarów kontrolnych przeprowadzanych w miejscu pracy oraz zapewnić dostęp do informacji o niebezpieczeństwach, na które są narażeni. Powinien również kontrolować stan zdrowia pracowników, rejestrować dane o poziomie narażenia na czynniki szkodliwe oraz prowadzić osobowe karty zdrowia. Ma też obowiązek ograniczania liczby pracowników narażonych na zagrożenia. Musi im zapewnić indywidualne środki ochrony (np. specjalne ubrania).

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Prowadzę firmę budowlaną i chciałbym wiedzieć, jakie przepisy bhp dotyczące tej branży funkcjonują w Unii Europejskiej. Kto np. ma obowiązek sporządzić plan bezpieczeństwa i ochrony zdrowia na budowie?

W Unii obowiązuje dyrektywa 92/57 dotycząca wdrożenia minimalnych wymogów bezpieczeństwa i ochrony zdrowia na tymczasowych i ruchomych placach budów. Wprowadziła ona standardy wspólnotowe w zakresie obowiązków inwestorów i wykonawców robót, np. powołanie przez inwestora koordynatorów ds. bezpieczeństwa i higieny pracy, opracowania planów bezpieczeństwa. Za opracowanie planu działania w zakresie bhp odpowiedzialny jest główny wykonawca. Poszerzyła też krąg podmiotów odpowiedzialnych za bezpieczeństwo na budowie. Zlecający inwestycje oraz projektanci muszą wypełniać, podobnie jak wykonawca, obowiązki mające na celu zapewnienie przez głównego wykonawcę bezpieczeństwa na placu budowy. Ponadto dyrektywa określa wymagania dotyczące przygotowywania terenu budowy, organizacji stanowisk pracy i prowadzenia robót budowlanych. Dotyczy ona wszystkich firm budowlanych i inwestorów indywidualnych.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Czy pracodawca musi kupić odzież ochronną niezbędną do pracy w odlewni żeliwa?

Zgodnie z normami wspólnotowymi (podobna zasada obowiązuje również w Polsce) pracodawca musi zapewnić pracownikom środki ochrony indywidualnej zgodnie ze standardami, które wyeliminują lub zminimalizują niebezpieczeństwo wypadku przy pracy lub choroby zawodowej. W Unii kwestię tę reguluje dyrektywa 89/656 o minimalnych wymaganiach bezpieczeństwa i ochrony zdrowia dotyczących stosowania przez pracowników środków ochrony indywidualnej w miejscu pracy. Definiując to pojęcie, uznaje za środki ochrony indywidualnej wszelkie środki przeznaczone do noszenia lub trzymania przez pracownika w celu jego ochrony przed jednym lub większą liczbą zagrożeń, które mogą mieć wpływ na jego bezpieczeństwo i zdrowie podczas pracy, jak również wszelkie przeznaczone na ten cel akcesoria. Obowiązek ustanowienia zasad stosowania środków ochrony indywidualnej nałożono też na państwa członkowskie Unii. W Polsce przepisy dyrektywy znalazły odzwierciedlenie w rozporządzeniu Rady Ministrów z 9 stycznia 2002 r. w sprawie wymagań zasadniczych dla środków ochrony indywidualnej (Dz. U. nr 4, poz. 37).

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Moja firma zatrudnia sześć osób i zajmuje się odzyskiwaniem odpadów. Czy muszę zapewnić pracownikom specjalne warunki bezpieczeństwa, po wejsciu Polski do UE Jeśli tak, to jakie?

W Unii Europejskiej nie ma specjalnych przepisów dotyczących odzyskiwania odpadów. Stosuje się przepisy ogólne obowiązujące większość przedsiębiorstw. Inaczej wygląda sytuacja, gdy pracownicy mają styczność ze środkami chemicznymi lub biologicznymi, a szczególnie z azbestem, arsenem, benzenem, kadmem, rtęcią, niklem, ołowiem. Wykaz środków niebezpiecznych zawiera załącznik do dyrektywy 80/1107 (znowelizowanej przez dyrektywę 88/642) o ochronie pracowników przed zagrożeniami związanymi z narażeniem na działanie czynników chemicznych, fizycznych i biologicznych. Chroni ona pracowników przed czynnikami występującymi w środowisku pracy w stopniu przekraczającym dopuszczalne normy i nakłada na pracodawców dodatkowe obowiązki związane z zapobieganiem i minimalizacją zagrożeń w miejscu pracy.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Jakie wymagania w zakresie bhp będzie musiała spełniać pralnia bielizny i garderoby? Po wejściu Polski do UE

W Unii brak szczegółowych przepisów odnoszących się do tej branży. Warunki bhp muszą spełniać normy i standardy zapisane w dyrektywach ogólnych, takich jak dyrektywa 89/655 w sprawie minimalnych wymogów bezpieczeństwa i higieny pracy dotyczących korzystania ze sprzętu roboczego w trakcie wykonywania pracy czy też dyrektywa 92/58 w sprawie znaków bezpieczeństwa. Większość polskich przepisów odpowiada normom wspólnotowym i nie wymaga zmian.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Prowadzę przedsiębiorstwo, w którym pracownicy mają styczność z substancjami biologicznymi. Czy wejście Polski do Unii Europejskiej oznacza jakieś zmiany w tym zakresie?

Unia wydała kilka dyrektyw, które mają zapobiegać negatywnemu oddziaływaniu czynników biologicznych, chemicznych i fizycznych na zdrowie człowieka. Najważniejszą jest dyrektywa 90/679 w sprawie ochrony pracowników przed ryzykiem związanym z narażeniem na działanie czynników biologicznych. Ma ona na celu m. in. zachęcanie pracodawców do poprawy warunków dotyczących ochrony zdrowia i bezpieczeństwa pracowników narażonych na działanie czynników biologicznych. Zgodnie z tą dyrektywą substancjami biologicznymi są drobnoustroje, łącznie z mutantami, hodowlami komórkowymi i pasożytami wewnętrznymi człowieka, które mogą być przyczyną zakażenia, alergii lub innego działania toksycznego. Czynniki biologiczne zaklasyfikowano do czterech grup ryzyka, od najmniej szkodliwych do wywołujących choroby zagrażające życiu. Przepisy dyrektywy obejmują wszystkie rodzaje prac, w czasie których pracownicy są lub mogą być narażeni na działanie substancji biologicznych. Obowiązkiem pracodawcy w takich sytuacjach jest m. in. unikanie - o ile to możliwe - użycia niebezpiecznego czynnika biologicznego, informowanie odpowiednich służb o ujawnieniu zagrożenia zdrowia i bezpieczeństwa pracowników, stosowanie odpowiednich środków zabezpieczających. Trzeba pamiętać, że dyrektywę stosuje się zarówno w dużych zakładach produkcyjnych, jak i w małych, np. w gabinetach stomatologicznych (muszą one np. posiadać sterylizatory). Przepisy unijne służą bowiem nie tylko ochronie pracowników, ale i pacjentów.





Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Słyszałam, że po zmianach można udzielać urlopu wypoczynkowego w niedziele i święta. Czy to prawda? Chodzi o pracownika zatrudnionego w ruchu ciągłym.

Tak, od 1 stycznia 2003 r. pracownikom, dla których niedziela lub święto są harmonogramowymi dniami pracy, udziela się urlopu wypoczynkowego na tę niedzielę czy święto. Do tego czasu jest to niemożliwe. Pracownik zatrudniony w równoważnym czasie pracy, który chce otrzymać urlop np. na roboczą niedzielę, faktycznie ma ją wolną, ale w ewidencji czasu pracy kadrowa zalicza ją jako dzień wolny, a pierwszy dzień wolny w tygodniu - jako roboczy.

W przyszłym roku w ewidencji czasu takich pracowników można zaznaczać urlop w robocze dla nich niedziele i święta.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Jestem pracownikiem kadrowym. Czy w przyszłym roku na pierwszy dzień zwolnienia lekarskiego do 6 dni, który jest bezpłatny, mogę udzielać urlopu wypoczynkowego na żądanie, o którym mowa w art. 1672 kodeksu pracy? Zetknęłam się z bardzo różnymi interpretac

Rzeczywiście, w prasie pojawiają się różne komentarze. Przypominamy więc, że od 2003 r. pierwszy dzień okresu niezdolności pracownika do pracy z powodu choroby trwającej do 6 dni włącznie będzie bezpłatny. Oczywiście dotyczy to tylko limitu 33 dni choroby w roku, za które płaci pracodawca; później - czyli od 34 dnia - przysługuje zasiłek chorobowy z ZUS. Jeżeli więc pracownik zachoruje po wyczerpaniu owych 33 dni, należy mu się zasiłek za każdy dzień zwolnienia lekarskiego, bez względu na to, czy opiewa ono na 6 czy więcej dni.

Podkreślamy, że - zarówno przed, jak i po zmianach przepisów - na ten pierwszy bezpłatny dzień zwolnienia lekarskiego pracownik nie może wziąć skutecznie urlopu wypoczynkowego. Wynika to z art. 165 k.p., zgodnie w którym choroba podczas urlopu powoduje jego przesunięcie na później. W tym też kierunku poszła interpretacja Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej. Takie stanowisko zajął również Sąd Najwyższy w motywach wyroku z 10 listopada 1999 r. (I PKN 350/99 OSNAPiS z 2001 r. nr 6, poz. 198).

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Czy to prawda, że w przyszłym roku pracownik może nie przyjść przez 4 dni i powiedzieć, że przebywał na urlopie na krótką niedyspozycję? Co mam zrobić, gdy w ten sposób nie pojawi się w firmie 31 grudnia pół załogi?

Rzeczywiście, od przyszłego roku przysługują pracownikowi - w ramach należnego mu wymiaru - 4 dni urlopu na krótką niedyspozycję, których pracodawca musi udzielić. Nie oznacza to jednak, że zatrudniony może zjawić się w pracy po 4 dniach nieobecności i powiedzieć, że korzystał z tego urlopu. Zgodnie z nowym art. 1672 k.p. wniosek o taki urlop pracownik musi zgłosić pracodawcy najpóźniej w dniu jego rozpoczęcia (choćby telefonicznie).

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Czy owe cztery dni przysługują u każdego pracodawcy czy łącznie w roku? Czy na owe cztery dni urlopu trzeba prowadzić odrębną ewidencję?

Pracownikowi przysługuje łącznie cztery dni urlopu na krótką niedyspozycję w roku kalendarzowym, niezależnie od liczby jego pracodawców, u których był zatrudniony w tym czasie. Uważam więc, że należy je odrębnie ewidencjonować. Jest to ważne dla potrzeb późniejszego poprawnego wypełnienia świadectwa pracy. W razie zmiany pracy podczas roku kolejny pracodawca powinien mieć bowiem wiedzę, ile takich dni pracownik wykorzystał w poprzednim zakładzie. Na razie informację tę należy podawać w świadectwie pracy w miejscu dotyczącym urlopu wypoczynkowego.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Czy umowę na zastępstwo można zawrzeć na czas urlopu wypoczynkowego pracownika? Czy musi być ona w formie umowy o pracę i czy może być w formie umowy-zlecenia? Firma nasza zajmuje się transportem rzeczy na terenie kraju i obowiązuje ją licencja, która nie

Zmienione przepisy przewidują od 29 listopada tego roku możliwość angażowania kogoś na umowę w zastępstwie pracownika nieobecnego z przyczyn usprawiedliwionych. Można więc zawrzeć taką umowę na czas urlopu wypoczynkowego. Oczywiście w formie umowy o pracę, gdyż umowa w zastępstwie jest rodzajem umowy o pracę na czas określony

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Czy przy zatrudnieniu na zastępstwo pracodawca musi skierować pracownika na badania lekarskie i kurs bhp, a tym samym ponieść znaczące koszty?

Tak, gdyż jest to rodzaj umowy o pracę. Tak więc przed dopuszczeniem na stanowisko pracy zastępca powinien przejść badania lekarskie i wstępne szkolenie bhp.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Jestem właścicielem małej firmy handlowej z 10 pracownikami. Chcę wprowadzić przerywany czas pracy dla naszych handlowców. Czy to możliwe?

Raczej nie. Wprawdzie od 29 listopada tego roku dopuszczono możliwość wprowadzenia przerywanego czasu pracy w firmach, w których jest to uzasadnione rodzajem lub organizacją pracy (przerwy - maksymalnie 5-godzinnej - nie wlicza się wówczas do czasu pracy), problem jednak w tym, że można to zrobić jedynie w układzie zbiorowym pracy. Tymczasem w tym wypadku mamy do czynienia z drobną firmą nie objętą zapewne takim układem.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Obecnie nadgodziny mogę rekompensować czasem wolnym tylko wtedy, gdy pracownik wystąpi o to z wnioskiem. A jak będzie po zmianach?

Od przyszłego roku pracodawcy będą mogli udzielać czasu wolnego za nadgodziny również bez wniosku pracownika. Wówczas jednak za jedną nadgodzinę trzeba dać godzinę i 30 minut czasu wolnego. Natomiast gdy zainteresowany zwróci się o to z wnioskiem, proporcja ta wyniesie 1:1, czyli za jedną nadgodzinę przysługuje jedna godzina czasu wolnego. Dodatkowo, jeżeli czas wolny udzielany jest bez wniosku pracownika, to musi być udzielony przed końcem okresu rozliczeniowego, w którym wystąpiła praca nadliczbowa. Jeżeli pracownik złożył wniosek o taką rekompensatę nadgodzin, to czas wolny może być udzielony również później.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Jak opłacać pracujące soboty i niedziele? Jesteśmy salonem samochodowym. Od poniedziałku do piątku pracujemy od 8.00 do 18.00, w soboty od 9.00 do 14.00, a w niedzielę od 9.00 do 15.00. Jak opłacać nadgodziny występujące w soboty, a jak w niedziele?

Ostatnia nowela do k.p. nie zmieniła zasad wynagradzania pracy niedzielnej i świątecznej, jeżeli jest to praca w ramach obowiązujących norm czasu pracy. Tak więc za pracę w niedzielę lub święto przysługuje normalne wynagrodzenie, pod warunkiem że udzielono w zamian dnia wolnego (tzn. gdy harmonogram czasu pracy danego pracownika przewiduje w danym okresie rozliczeniowym nie mniejszą liczbę dni wolnych od pracy niż suma roboczych niedziel i świąt oraz dni wolnych wynikających z pięciodniowego rozkładu czasu pracy).

Jeżeli jednak w zamian za pracę niedzielną lub świąteczną nie udzielono dnia wolnego, to jest to praca nadliczbowa. Wynagradzanie za nią od 1 stycznia 2003 r. będzie obowiązywało według nowych zasad. Mianowicie, jak dotychczas, za taką pracę należne będzie normalne wynagrodzenie oraz dodatek, którego stawki zmieniają się. Będzie wynosił 50 proc. normalnego wynagrodzenia za wszystkie godziny nadliczbowe (poza przepracowanymi w porze nocnej) przypadające w dniach, które są dla pracownika zwykłymi dniami pracy zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy, zarówno w dni powszednie jak i w niedziele i święta (art. 134 § 1 k.p.). 100-proc. dodatek należny będzie tylko za pracę ponadnormatywną przypadającą w nocy, niedziele i święta nie będące dla pracownika dniami pracy zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy oraz w dni wolne udzielone w zamian za robocze dla danego pracownika niedziele lub święto.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Czy umowę o pracę zawartą na czas zastępstwa można poprzedzić umową o pracę na okres próbny? Czy rzeczywiście umowa o zastępstwo z pracownicą w ciąży nie zostaje przedłużona do dnia porodu?

Tak
Umowa o pracę zawarta na czas zastępstwa może być poprzedzona umową o pracę na okres próbny, nie przekraczający trzech miesięcy. Umowa na zastępstwo nie zostanie przedłużona, tak jak inne umowy zawarte na czas określony, do dnia porodu w razie ciąży pracownicy.
Dotychczas kodeks pracy stanowił, że umowa o pracę może zostać zawarta na czas nie określony, na czas określony lub na czas określonej pracy. Jednakże w wyniku ostatniej nowelizacji kodeksu od 29 listopada 2002 r. możliwe będzie zawieranie nowego rodzaju umowy o pracę, tzw. umowy na czas zastępstwa. Otóż, jeżeli zajdzie konieczność zastąpienia pracownika w czasie jego usprawiedliwionej nieobecności w pracy, pracodawca może w tym celu zatrudnić innego pracownika na podstawie umowy o pracę na czas określony, obejmujący czas tej nieobecności. Umowa taka może być poprzedzona umową o pracę na okres próbny, nie przekraczający trzech miesięcy.
Stosunek pracy kobiet w ciąży podlega szczególnej ochronie. Ma to swoje odzwierciedlenie w przypadku „normalnej” umowy o pracę zawartej na czas określony, która uległaby rozwiązaniu po upływie trzeciego miesiąca ciąży. W takim przypadku czas obowiązywania tej umowy ulega przedłużeniu do dnia porodu. Regulacja ta – na co należy zwrócić szczególną uwagę – nie ma natomiast zastosowania do umowy o pracę na czas określony zawartej w celu zastępstwa pracownika w czasie jego usprawiedliwionej nieobecności w pracy.
Podstawa prawna:
• art. 25 § 1 i 2 oraz art. 177 § 3 i 31 ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (j.t. Dz.U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 z późn.zm.),
• art. 1 pkt 4 i 41, art. 14 ustawy z 26 lipca 2002 r. o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 135, poz. 1146).

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Z powodu likwidacji firmy przeprowadzam zwolnienia grupowe. Wiem, że muszę wypłacić personelowi odprawy pieniężne. Chyba jednak nie całemu, a zwłaszcza tym mającym dodatkowe źródło dochodów czy gospodarstwo rolne? Czy mogę zażądać dokumentów to potwierdza

W zasadzie czytelnik nie może tego żądać.W Rozporządzeniu ministra pracy i polityki socjalnej z 28 maja 1996 r. w sprawie zakresu prowadzenia przez pracodawców dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz sposobu prowadzenia akt osobowych pracowników (Dz. U. nr 62, poz. 286).
szczegółowo wymienia wszystkie dokumenty, jakich pracodawca może zażądać od zatrudnionych. Milczy na temat zaświadczeń o prowadzeniu lub nie działalności gospodarczej czy gospodarstwa rolnego. Ewentualnie można poprosić pracowników o złożenie takich oświadczeń z własnej woli. W żadnym razie nie ma jednak prawa uzależniania wypłaty odprawy od jego przedłożenia. Jeżeli natomiast w przyszłości okaże się, że odprawa komuś nie przysługiwała, można dochodzić jej zwrotu jedynie na drodze sądowej.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Czy w razie przejęcia zakładu pracy wraz z pracownikami nowy pracodawca powinien zawrzeć z nimi nowe umowy o pracę?

Nie
Zawieranie nowych umów o pracę nie jest konieczne w przypadku przejścia zakładu pracy lub jego części na nowego pracodawcę. Nowy pracodawca staje się z mocy prawa stroną w dotychczasowych stosunkach pracy na mocy art. 231 § 1 k.p. W ten sposób jest realizowana zasada trwałości stosunku pracy. Takie stanowisko znajduje też potwierdzenie w orzecznictwie. Sąd Najwyższy w wyroku z 1 lutego 2000 r. (sygn. akt I PKN 508/99) stwierdził, że przepis art. 231 § 1 k.p. jest bezwzględnie obowiązujący i przejęcie w tym trybie pracowników przez nowego pracodawcę następuje z mocy prawa, co nie jest uzależnione od jakichkolwiek czynności pracowników. Nie jest również możliwe uchylenie skutków działania tego przepisu w wyniku czynności prawnej (umowy) pomiędzy dotychczasowym i nowym pracodawcą.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Czy pracownik powinien wykonywać pracę wskazaną przez przełożonego, pomimo tego, że jej rodzaj nie został określony w umowie o pracę?

Obowiązkiem pracownika jest sumienne i staranne wykonywanie pracy oraz stosowanie się do poleceń przełożonych, które dotyczą pracy, jeżeli nie są one sprzeczne z przepisami prawa lub umową o pracę. Z kolei umowa o pracę powinna określać m.in. rodzaj pracy. Oznacza to, że zakazane jest wydawanie przez przełożonych pracownika poleceń nie wiążących się z rodzajem pracy. Są to bowiem istotne warunki umowy o pracę i ich zmiana jest możliwa wyłącznie w drodze wypowiedzenia wynikających z umowy warunków pracy i płacy. Od tej reguły istnieje jednak pewien wyjątek. Dopuszczalne jest bowiem – bez konieczności dokonania wypowiedzenia zmieniającego – powierzenie pracownikowi innej pracy niż określonej w umowie o pracę. Dotyczy to sytuacji, gdy powierzenie takie nie powoduje obniżenia wynagrodzenia i odpowiada kwalifikacjom pracownika, a jednocześnie jest uzasadnione potrzebami pracodawcy i nie potrwa dłużej niż trzy miesiące w roku kalendarzowym. Za uzasadnioną potrzebę pracodawcy, upoważniającą do czasowego przeniesienia pracownika do innej pracy, można uznać np. zmniejszenie liczebności pracowników w związku z urlopami, inną usprawiedliwioną nieobecność w pracy czy też okresowe spiętrzenie zadań.
Mikołaj Kozłowski
Podstawa prawna:
• art. 29 § 1 pkt 1, art. 42 § 4, art. 100 § 1 ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (j.t. Dz.U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 późn.zm.).

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Pracuję na stanowisku specjalisty ds. bhp w firmie zatrudniającej około 170 osób. Czy jako pracownik firmy mogę przeprowadzić szkolenia bhp podstawowe i okresowe w swoim zakładzie pracy, a jeżeli tak, to czy przeprowadzenie takiego szkolenia powinno być p

Obowiązek przeszkolenia pracownika w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy wynika bezpośrednio z przepisów Kodeksu pracy (art. 2373 §1 i 2) i spoczywa na pracodawcy. Szczegółowe zagadnienia dotyczące sposobu prowadzenia szkoleń w tym zakresie określa Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 28 maja 1996 r. w sprawie szczegółowych zasad szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz.U. Nr 62, poz. 285).
Zgodnie z rozporządzeniem działalność szkoleniowa w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy prowadzona jest przez pracodawców, a na ich zlecenie także przez jednostki organizacyjne uprawnione do prowadzenia takiej działalności na podstawie odrębnych przepisów.
Z powyższego przepisu wynika, że szkolenie takie może być przeprowadzone przez pracownika, który posiada uprawnienia do przeprowadzenia tego typu szkoleń (posiada zaświadczenie o ukończeniu właściwego kursu, np. szkolenia dla wykładowców wydane przez jednostkę uprawnioną do zorganizowania takiego szkolenia) lub przez jednostkę organizacyjną prowadzącą działalność szkoleniową w tym zakresie.
Wyspecjalizowane placówki prowadzące działalność szkoleniową w tym zakresie działają na podstawie zezwolenia wydanego przez Ministerstwo Edukacji i Sportu, zatrudniają również wyspecjalizowaną kadrę wykładowców.
Jeżeli jednak pracodawca zdecyduje się powierzyć prowadzenie szkolenia swojemu pracownikowi, który posiada odpowiednie kwalifikacje, nie musi on wystawiać mu dodatkowego zlecenia, gdyż to on jest organizatorem a pracownik wykładowcą. W praktyce szkolenia takie prowadzą właśnie osoby odpowiedzialne za stan bezpieczeństwa i higieny pracy. Często do zakresu obowiązków tych pracowników należy m.in. przeprowadzenie szkoleń wstępnych, okresowych. Pracownik taki nie musi mieć zarejestrowanej działalności gospodarczej polegającej na prowadzeniu działalności szkoleniowej.
Do prowadzenia szkoleń wymaganych przepisami wystarczą potwierdzone w tym zakresie kwalifikacje. Na przykład szkolenie wstępne ogólne mogą prowadzić pracownicy służb bhp albo pracodawcy lub pracownicy wyznaczeni przez pracodawcę, posiadający ukończone aktualne szkolenie w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy.
Jeżeli pracownik prowadzi szkolenie w ramach swoich obowiązków, nie otrzyma on dodatkowego wynagrodzenia. Jeżeli z zakresu obowiązków pracownika nie wynika obowiązek przeprowadzenia szkoleń, pracodawca zawsze może polecić wykonanie takiego szkolenia bądź w ramach obowiązków pracowniczych, bądź na podstawie innej umowy cywilnoprawnej. Pracodawca, który polecił pracownikowi w ramach dodatkowych obowiązków przeprowadzić takie szkolenie, może wypłacić mu dodatkowe wynagrodzenie, np. w postaci specjalnej premii czy nagrody. Jest to jednak dobra wola pracodawcy, a pracownik nie może mieć do pracodawcy z tego tytułu żadnego roszczenia.
Organizator szkolenia niezależnie od tego, czy jest to pracownik czy wyspecjalizowana placówka szkoleniowa musi spełniać warunki przewidziane przepisami powyższego rozporządzenia.
Uczestnicy takiego szkolenia powinni zostać przeszkoleni zgodnie z programem szkolenia przewidzianym dla danej grupy pracowników.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Jak rozliczać urlop pracownika, gdy jego pełny etat wynosi 20 godzin tygodniowo i ma różne godziny pracy w poszczególnych dniach tygodnia, np. poniedziałek – 3 godziny, wtorek – 6 godzin, środa – 3 godziny, czwartek – 4 godziny, pi

Zgodnie z art. 154 par. 2 kodeksu pracy, urlopu udziela się w dni robocze, za które uważa się wszystkie dni, z wyjątkiem niedziel i świąt określonych w odrębnych przepisach. Dni wolnych od pracy wynikających z rozkładu czasu pracy w pięciodniowym tygodniu pracy nie wlicza się do urlopu.
Zgodnie z ostatnią nowelizacją kodeksu pracy urlopu udziela się na dni robocze. Dniami tymi są wszystkie dni, z wyjątkiem niedziel i świat. Do wymiaru urlopu nie wlicza się również dni wolnych od pracy wynikających z rozkładu czasu pracy w pięciodniowym tygodniu pracy.
Jeżeli więc pracownik chciałby mieć tydzień urlopu, a jest on pracownikiem zatrudnionym od poniedziałku do piątku po 8 godzin dziennie, należy odliczyć mu z wymiaru urlopu 5 dni. Do urlopu nie wlicza się niedzieli, a także soboty (dnia roboczego), bowiem jest to dzień wolny dla pracownika, wynikający z rozkładu czasu pracy w pięciodniowym tygodniu pracy.
Taka sama zasada będzie obowiązywała przy udzielaniu urlopu wypoczynkowego dla pracownika, który pracuje na cały etat we wszystkie dni tygodnia tylko po kilka godzin dziennie.
Nie ma bowiem znaczenia przy udzielaniu urlopu wypoczynkowego, jaki jest wymiar godzinowy pełnego etatu dla danego pracownika. Jeżeli dla pracownika pedagogicznego pełen etat wynosi 20 godzin, to również ma on prawo do urlopu wypoczynkowego w wymiarze takim samym jak dla pracownika zatrudnionego na cały etat – 40 godzin tygodniowo. Wymiar urlopu nie zależy bowiem od tego, czy pracownik pracuje na cały etat – 20 czy 40 godzin tygodniowo.
Nawet pracownikowi zatrudnionemu w niepełnym wymiarze czasu pracy przysługuje urlop wypoczynkowy w pełnym wymiarze ustalonym na podstawie przepisów ogólnych kodeksu pracy, czyli tak samo jak dla pracownika zatrudnionego na cały etat.
Odpowiadając na pani pytanie z listu, każdy dzień pracy (mimo różnej ilości godzin) należy liczyć jako jeden dzień urlopu, a nie przeliczać go na dziesiąte części urlopu w danym dniu.
Przy udzielaniu urlopu wypoczynkowego nie ma znaczenia wymiar godzinowy pełnego etatu pracownika.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Czy umowa o pracę musi być zawarta na piśmie?

Czy ustna umowa o pracę jest ważna i czy powinien upomnieć się u pracodawcy o zawarcie jej na piśmie.
Umowa o pracę jest dwustronną czynnością prawną. W wyniku jej zawarcia pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem, w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem.
Zgodnie z art. 29 kodeksu pracy umowa o pracę powinna być zawarta na piśmie. Niedochowanie tej formy nie powoduje jednak nieważności umowy. Ważna jest zatem także umowa ustna, a nawet umowa zawarta w sposób dorozumiany, czyli przez dopuszczenie pracownika do pracy. Konsekwencją niezachowania formy pisemnej jest natomiast obowiązek pracodawcy potwierdzenia pracownikowi na piśmie rodzaju umowy i jej warunków. Powinno to nastąpić nie później niż w ciągu 7 dni od rozpoczęcia pracy.
W piśmie potwierdzającym ustną umowę o pracę – jako datę nawiązania stosunku pracy – podać należy datę uzgodnioną miedzy stronami, a jeśli daty tej strony nie określiły, datę zawarcia ustnej umowy o pracę. W sytuacji gdy do zawarcia umowy o pracę doszło w wyniku dopuszczenia pracownika do pracy, w potwierdzeniu zawarcia umowy o pracę jako datę nawiązania stosunku pracy należy podać dzień, w którym pracodawca osobę tę do pracy dopuścił (zgodził się na wykonywanie przez nią pracy).
Warto też wiedzieć, że niedopełnienie przez pracodawcę obowiązku poświadczenia pracownikowi na piśmie rodzaju umowy i jej warunków w ciągu 7 dni od jej zawarcia stanowi wykroczenie przeciwko prawom pracownika i jest zagrożone karą grzywny. Stanowi o tym art. 281 pkt 2 k.p.
Wprowadzenie karalności zaniedbań pracodawcy w tym zakresie przeciwdziałać ma przede wszystkim nielegalnemu zatrudnianiu pracowników.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Czy konieczne jest szkolenie do obsługi „widlaka”?Jestem właścicielem niewielkiej hurtowni materiałów budowlanych. W celu usprawnienia pracy w magazynie zamierzam kupić wózek widłowy z własnym napędem. Czy aby pracownik mógł obsługiwać ten wóz

Przed dopuszczeniem pracownika do obsługi wózka widłowego konieczne jest, aby odbył on odpowiednie szkolenie. Jednak po ostatniej zmianie przepisów szkolenie takie, przy zachowaniu pewnych warunków, może przeprowadzić także pracodawca. Nie jest konieczne wysyłanie pracownika na szkolenie zewnętrzne.
Sprawy będące punktem zainteresowania Czytelnika reguluje nowe rozporządzenie z 10 maja 2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy użytkowaniu wózków jezdniowych z napędem silnikowym.
Nowe przepisy zezwalają na dopuszczenie do obsługi wózka jezdniowego (którego najpopularniejszy typ zwany jest powszechnie „widlakiem”) pracownika, który ukończył 18 lat oraz uzyskał uprawnienia operatora lub imienne zezwolenie do obsługi wózka wystawione przez pracodawcę, ważne na terenie zakładu pracy tego pracodawcy. Jednak zezwolenia takiego pracodawca nie może wystawiać dowolnie. Pracownik może je uzyskać dopiero po odbyciu szkolenia dla kierowców wózków jezdniowych z napędem silnikowym zorganizowanego przez pracodawcę według programu opracowanego lub zatwierdzonego przez jednostkę organizacyjną wyznaczoną przez ministra właściwego do spraw gospodarki, pod warunkiem uzyskania pozytywnego wyniku podczas szkolenia. Obsługa wózka widłowego możliwa jest na dwóch różnych podstawach – poprzez uzyskanie uprawnień operatora wózka, dzięki którym pracownik nabywa kwalifikacje do pracy na „widlakach” u wszelkich pracodawców, u których będzie pracował. Drugą podstawą jest imienne zezwolenie od pracodawcy, które uprawnia do kierowania wózkiem tylko na terenie zakładu danego pracodawcy. W takim przypadku po zmianie pracodawcy pracownik, chcąc dalej pracować przy obsłudze „widlaków”, musi uzyskać zezwolenie poprzedzone odbyciem wewnętrznego szkolenia, także od nowego pracodawcy.
Obecnie pracodawca nie jest zmuszony kierować pracownika na szkolenie zewnętrzne. Wystarczy, że przeszkoli go sam przy zachowaniu odpowiednich standardów.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Czy szkolić ponownie? Czy pracownik zatrudniony na tym samym stanowisku, który zmienił pracę, musi być ponownie przeszkolony w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy u nowego pracodawcy? – pyta Czytelnik z Krakowa.

Zgodnie z nowym brzmieniem art. 229 Kodeksu pracy, która obowiązywać będzie od 29 listopada br., szkolenie pracownika przed dopuszczeniem do pracy nie jest wymagane tylko w przypadku podjęcia przez niego pracy na tym samym stanowisku pracy, które zajmował u danego pracodawcy bezpośrednio przed nawiązaniem z tym pracodawcą kolejnej umowy o pracę. Jeżeli więc pracownikowi wygasła umowa zawarta na czas określony, a pracodawca ma zamiar kontynuować zatrudnienie pracownika, to jest on zwolniony z obowiązku skierowania na szkolenie bhp. To samo odnosi się do przeprowadzenia przez pracownika badań lekarskich.
W tym przypadku pracodawca jest zwolniony z powtarzania przez pracownika szkolenia z zakresu bhp. Ratio legis tej zmiany polega na tym, że sytuacja pracownika faktycznie nie uległa zmianie. Wykonuje on bowiem te same zadania i pracuje na tym samym stanowisku. Jeżeli więc wcześniejsze szkolenie jest ważne, zachowuje ono swoją aktualność.
Jeżeli pracownik zmienił pracodawcę, tzn. nawiązał stosunek pracy z nowym pracodawcą, mimo że jest zatrudniony na takim samym lub podobnym stanowisku pracy, musi zostać skierowany na odpowiednie szkolenie z zakresu bhp. W tym zakresie zachowują moc przepisy dotyczące obowiązku skierowania pracownika zarówno na szkolenie bhp, jak i na badania lekarskie (badania wstępne).

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Co to jest zwolnienie zbiorowe?

Zwolnienie zbiorowe ma miejsce wówczas gdy w zakładzie pracy zmniejszenie zatrudnienia następuje:

z przyczyn ekonomicznych,
w związku ze zmianami organizacyjnymi, produkcyjnymi albo technologicznymi,
w celu poprawy warunków pracy lub warunków środowiska naturalnego,
jeżeli zmiany te powodują konieczność jednorazowego lub w okresie nie dłuższym niż 3 miesiące rozwiązania stosunków pracy z grupą pracowników obejmującą co najmniej 10 pracowników, gdy pracodawca zatrudnia mniej niż 100 pracowników, 10% załogi w zakładach zatrudniających przynajmniej 100, lecz nie więcej niż 300 pracowników, lub co najmniej 30 pracowników w zakładach zatrudniających powyżej 300 pracowników,
Od 1 lipca 2003r. ustawa ma zastosowanie do pracodawców zatrudniających co najmniej 20 pracowników. Przepisy tej ustawy znajdują zastosowanie do zakładów pracy zatrudniających co najmniej 20 pracowników w przypadku ogłoszenia ich upadłości lub likwidacji.

Zasady dotyczące zwolnień zbiorowych stosuje się również w razie podejmowania przez kierownika zakładu pracy indywidualnych decyzji o zwalnianiu pracowników z przyczyn uzasadniających zwolnienia zbiorowe (z wyjątkiem ogłoszenia upadłości lub likwidacji pracodawcy), jeżeli powodują one zmniejszenie zatrudnienia o mniejszą ilośc pracowników, niż wynikająca z powyższego ustępu.
Jakie obowiązki spoczywają na pracodawcy dokonującym zw

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Od 5 miesięcy jestem na urlopie bezpłatnym. Za miesiąc powinienem wrócić do pracy. Ostatnio dowiedziałem się jednak, że na moje stanowisko pracy zatrudniono inną osobę. Chciałbym wiedzieć, czy pracodawca może sam wydłużyć mój urlop bezpłatny i czy po moim

Odpowiedź na oba pytania brzmi nie. Korzystanie z urlopu bezpłatnego jest tylko fakultatywnym prawem każdego zatrudnionego. Zgodnie z art. 174 par. 1 k.p., urlopu bezpłatnego udziela pracodawca na pisemny wniosek pracownika. Inicjatywa wzięcia urlopu wyjść musi więc od pracownika, który składając do pracodawcy wniosek o udzielenie urlopu bezpłatnego określa (proponuje) jednocześnie termin i wymiar (długość trwania) urlopu.

Pracodawca nie może więc sam wysłać pracownika na urlop bezpłatny. Należy więc przyjąć, że tak jak do udzielenia urlopu bezpłatnego dojść może wyłącznie z inicjatywy pracownika, tak i ewentualne jego przedłużenie nastąpić może tylko w sytuacji, gdy pracownik o takie przedłużenie wystąpi, a pracodawca wyrazi na to zgodę.Potwierdza to wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 15 października 1996 r. III AUa 34/96 (OSA 1997/10 poz. 35 str. 47), w myśl którego udzielenie pracownikowi urlopu bezpłatnego – niezgodnie z przepisem art. 174 par. 1 k.p. z inicjatywy zakładu pracy i bez pisemnego wniosku o udzielenie mu takiego urlopu – jest w świetle prawa bezskuteczne.

Jeśli chodzi o rodzaj stanowiska, na jakim powinien być zatrudniony pracownik wracający z urlopu bezpłatnego, przyjmuje się, choć żadne przepisy nie regulują tego wprost, że powinno to być stanowisko, które pracownik zajmował przed udaniem się na urlop. Decydujące znaczenie ma tu charakter prawny urlopu bezpłatnego, który polega na czasowym zawieszeniu stosunku pracy wiążącego tego pracownika z pracodawcą.

Oczywiście może się zdarzyć, że pracodawca z różnych względów nie może od razu zatrudnić pracownika powracającego z urlopu bezpłatnego na jego starym stanowisku pracy. Może wtedy, zgodnie z art. 42 par. 4 k.p., powierzyć mu inną pracę niż ta określona w umowie o pracę, ale tylko na okres nie przekraczający 3 miesięcy w roku kalendarzowym. Praca taka musi jednak odpowiadać kwalifikacjom pracownika, z tego tytułu nie może też ulec obniżeniu otrzymywane przez niego wynagrodzenie.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się

Jak rozliczać czas pracy motorniczych tramwajów?


Obecnie do rozliczenia czasu pracy motorniczych tramwajów stosuje się kodeks pracy. Ale uwaga, 11 kwietnia wejdzie w życie rozporządzenie 561/2006 w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego, a wraz z nim nowelizacja ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (DzU nr 92, poz. 879). Zakłada ona, że motorniczy tramwajów będą zatrudnieni na takich samych zasadach jak kierowcy innych pojazdów. Zatem prawdopodobnie będą podlegać ustawie o czasie pracy kierowców. Aby mieć pewność, że tak się stanie, trzeba poczekać, ponieważ nad projektem tej ustawy pracują jeszcze komisje sejmowe.

Obecnie do rozliczenia czasu pracy motorniczych tramwajów stosuje się kodeks pracy. Ale uwaga, 11 kwietnia wejdzie w życie rozporządzenie 561/2006 w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego, a wraz z nim nowelizacja ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (DzU nr 92, poz. 879). Zakłada ona, że motorniczy tramwajów będą zatrudnieni na takich samych zasadach jak kierowcy innych pojazdów. Zatem prawdopodobnie będą podlegać ustawie o czasie pracy kierowców. Aby mieć pewność, że tak się stanie, trzeba poczekać, ponieważ nad projektem tej ustawy pracują jeszcze komisje sejmowe.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się

Prowadzę firmę organizującą wycieczki turystyczne i zatrudniam kierowców. Ich dzienny czas pracy wygląda tak: 2 godziny prowadzą autokar i mają 15 minut przerwy, następnie 4 godziny prowadzą autokar i mają kolejne 15 minut przerwy. Następna 15-minutowa przerwa przypada po kolejnych 2 godzinach jazdy. Od kwietnia zmieniają się przepisy i tak rozłożony czas pracy będzie nieprawidłowy. Jak zatem poprawnie ułożyć im grafik czasu pracy?

Przede wszystkim czytelnik musi pamiętać, że w harmonogramie czasu pracy nie zaznacza się przerw wprowadzeniu pojazdu. Co do zasady technika tworzenia rozkładu czasu pracy dla kierowcy nie różni się od tej uregulowanej w kodeksie pracy.


Ale od kwietnia czytelnik będzie musiał inaczej rozłożyć przerwy między godzinami prowadzenia autokaru. 45-minutową przerwę będzie można podzielić tylko na dwa odcinki. Kierowca autobusu będzie mógł np. po 4 godzinach prowadzenia pojazdu zrobić 30-minutową przerwę, a po kolejnych 2 godzinach - 15-minutową.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
NA CZĘŚĆ ETATU, Z PRZERWĄ W PRACY

Kierowca, który pracuje od 9 do 12, później ma 5-godzinną przerwę i ponownie pracuje od 17 do 19. Inspektor transportu drogowego zakwestionował taki sposób zatrudnienia. Czy miał rację?

Jeżeli inspektor transportu drogowego oceniał zastosowany przez pracodawcę system czasu pracy, to wszystko wskazuje na to, że nie miał racji. Pracodawca wybrał bowiem przerywany system czasu pracy. Polega on na tym, że godziny pracy można podzielić jedną przerwą. Nie może być ona dłuższa niż 5 godzin. Zatem pracownik wykonywał ją poprawnie. Zastanawiające jest tylko, dlaczego łączny czas pracy kierowcy jest niewiele krótszy od samej przerwy. Niewykluczone jednak, że pracodawca zatrudnia tego kierowcę na część etatu.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Jako kierowca samochodu, którego nie byłem właścicielem (zatrudnionym na podstawie umowy o pracę) w czasię wykonywania pracy spowodowałem kolizję drogową. Teraz okazuje się, że poszkodowany domaga się ode mnie zwrotu kosztów naprawy itd. Mam pytanie, czy przypadkiem kosztów tych nie ponosi właściciel tego pojazdu a dokładnie jego ubezpieczyciel?Czy też cała odpowiedzialność spoczywa na mnie?

Tak koszty naprawy pokrywane sa z ubezpieczenia OC

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Sprawda dotyczy moich rodzicow. Maja oni sasiadow (dwie rodziny, jedna mieszka naprzeciwko druga w budynku obok) ktorzy czasami przez caly dzien puszczaja bardzo glosno muzyke. Bywa nawet tak ze w domu nikogo nie ma a odbiornik zostaje pozostawiony wlaczony i podgloszony na caly regulator. Policja nic z tym nie zrobi poza upomieniem sasiadow. Sprawa dzieje sie w malej wiosce wiec policja jest bardzo zadko tam obecna. Moje pytanie brzmi: Jaka jest prawnie ustalona ilosc decybeli w miejscu publicznym? Do kogo moge sie zglosic o zbadanie ilosci decybeli na podworku moich rodzicow? Co (prawnie) moge zrobic aby zaprzestac temu incydentowi? Prosze o szybka odpowiedz.

Można się zwrócić do Wowódzkiej Inspekcjoi Ochrony Środowiska o przeprowadzenie badań hałasu a jeżeli bedzie przekroczona norma zgłosić uciązliwości starzy miejskiej.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się

Pytanie


Czy istnieją przepisy prawa, z których wynikałby obowiązek ujęcia w umowie zawartej z przychodnią medycyny pracy na przeprowadzanie badań profilaktycznych pracowników w odniesieniu do stanowisk pracy typowo biurowych-urzędniczych: badań morfologii krwi, badań ginekologicznych, prześwietlenia rtg klatki piersiowej?

Nie, brak jest przepisów, z których wynikałby obowiązek ujęcia w umowie zawartej z przychodnią medycyny pracy obowiązek przeprowadzania w ramach badań profilaktycznych pracowników w odniesieniu do stanowisk pracy typowo biurowo-urzędniczych - badań ginekologicznych, natomiast jak najbardziej można skierować pracownika na badania morfologii krwi, czy prześwietlenia rtg klatki piersiowej, jeśli lekarz przeprowadzający badanie stwierdzi taką konieczność. Powinniście Państwo wiedzieć, iż przepisy obowiązujące nie obligują pracodawcy, aby skierował na badania morfologii krwi, prześwietlenia rtg klatki piersiowej pracownika biurowego.


W myśl przepisów art. 229 § 4 k.p. istnieje zakaz dopuszczenia pracownika do pracy, jeżeli nie posiada aktualnego orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań do jej wykonywania. Badania profilaktyczne oraz profilaktyczną opiekę zdrowotną niezbędną z uwagi na warunki pracy wykonują lekarze, którzy posiadają specjalizację w dziedzinie medycyny pracy, medycyny przemysłowej, medycyny morskiej i tropikalnej, medycyny kolejowej, medycyny transportu, medycyny lotniczej lub higieny pracy. Celem wszystkich badań, na które kierowany jest pracownik, jest ustalenie jego zdolności do wykonywania pracy na określonym stanowisku oraz stwierdzenie, czy wykonywana praca nie ma szkodliwego wpływu na jego stan zdrowia.


Zgodnie § 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996 r. w sprawie przeprowadzenia badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów przewidzianych w Kodeksie pracy (Dz. U. Nr 69, poz. 332), zakres i częstotliwość badań profilaktycznych określają wskazówki metodyczne w sprawie przeprowadzania badań profilaktycznych pracowników, stanowiące załącznik nr 1 do rozporządzenia. Lekarz przeprowadzający badania profilaktyczne może poszerzyć jego zakres o dodatkowe specjalistyczne badania konsultacyjne oraz badania dodatkowe, a także wyznaczyć krótszy termin następnego badania, niż to określono we wskazówkach metodycznych, jeżeli stwierdzi, że jest to niezbędne dla prawidłowej oceny stanu zdrowia osoby przyjmowanej do pracy lub pracownika.


Podkreślić należy, iż obowiązek skierowania na badania morfologii krwi istnieje w przypadku pracowników narażonych na czynniki szkodliwe lub uciążliwe takie jak m.in. promieniowanie jonizujące, arsen i jego związki, mieszaniny zawierające wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne, np. pak, smoła, asfalty, ołów i inne.


Natomiast badania rtg klatki piersiowej obowiązkowe są w przypadku występowania na stanowisku pracy takich czynników jak np. drgania mechaniczne (wibracja), pyły nieorganiczne. Czynniki te w pracy urzędniczo-biurowej raczej nie występują.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się

Witam. W związku z tym że zaczyna się okres letni, pracownicy naszej firmy pytają się jaka jest maxymalna temperatura w zakładzie przy której mogą pracować. Nie jestem w stanie odpowiedzieć im na to pytanie. Wiem że oblicza się to za pomocą wskaznika WBGT, ale nie wiem jak. Czy jest określona jakaś maxymalna temperatua w miejscu pracy? Czy nalezy się pracownikowi dodatkowa przerwa po przekroczeniu x temperatury?

Czy pracownicy są chronieni przepisami ze względu na bardzo wysokie temperatury panujące w lecie w pomieszczeniach biurowych? Czy możemy domagać się polepszenia warunków pracy, jeśli temperatura w pokojach sięga 34oC? Proszę o podanie podstawy prawnej, gdyż zamierzam złożyć pismo do przełożonego o zakup klimatyzatora i chciałabym wiedzieć, czy mam prawo domagać się tego. – pyta Czytelnik z Gdańska.

Tak. Zgodnie z § 15 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (DzU z 2003 r. nr 169, poz. 1650) pomieszczenia pracy i ich wyposażenie powinny zapewniać pracownikom bezpieczne i higieniczne warunki pracy. Jednym z elementów zapewnienia bezpiecznych i higienicznych warunków pracy jest obowiązek utrzymywania w pomieszczeniach pracy odpowiedniej temperatury.



Regulujący kwestię temperatury w pomieszczeniach pracy § 30 wymienionego rozporządzenia stanowi, że w pomieszczeniach pracy należy zapewnić temperaturę odpowiednią do rodzaju wykonywanej pracy nie niższą niż 14°C (287 K), chyba że względy technologiczne na to nie pozwalają. W pomieszczeniach biurowych temperatura nie może być niższa niż 18°C (291 K).



Wobec braku określenia w wymienionym rozporządzeniu optymalnej temperatury w pomieszczeniach pracy, zachodzi możliwość posiłkowania się w zakresie utrzymania pomieszczeń pracy – stosownie do § 3 rozporządzenia – wymaganiami określonymi w przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (DzU nr 75, poz. 690 ze zm.).



W świetle § 134 powołanego rozporządzenia można uznać, że ustalone temperatury obliczeniowe ogrzewanych pomieszczeń – dla pomieszczeń pracy biurowej 20oC – odpowiadają w przybliżeniu optymalnym temperaturom w pomieszczeniach, w tym pomieszczeniach pracy.



Skoro temperatura w pomieszczeniach pracy biurowej sięga nawet powyżej 30oC, ewentualny wniosek pracowników o podjęcie działań o jej obniżenie – w świetle wymienionych regulacji prawnych – należy uznać za uzasadniony.



Wobec jednak braku szczegółowej regulacji prawnej, wybór sposobu realizacji obowiązku zapewnienia optymalnej temperatury w pomieszczeniach pracy przysługuje pracodawcy.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Jaka jest minimalna i maxymalna temperatura w miejscu pracy?

Ustawa mówi, że temperatura powinna być dostosowana do miejsca i rodzaju wykonywanej pracy, nie określa jednak maksymalnej temperatury.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Mam problem od pół roku uczę się na Technika BHP i nie bardzo wiem jak powinna wyglądać instrukcja bezpiecznej pracy na stanowisku pracownika fizycznego zatrudnionego przy utrzymaniu zieleni i wycince krzewów. Proszę o jakąkolwiek pomoc.

Tu masz wzorcowe instrukcje

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Prosze o pomoc w następujacej sprawie . Szukam przepisów  nt. kto ma opracować Ocene ryzyka zawodowego w firmie, sprawa jest dość pilna. Bede wdzieczna za pomoc


Na podstawie Kodeksu pracy Analize ryzyka zawodowego opracowuje pracodawca.
Rozdział VI. Profilaktyczna ochrona zdrowia

Art. 226. [Ryzyko zawodowe] Pracodawca:
1) ocenia i dokumentuje ryzyko zawodowe związane z wykonywaną pracą oraz stosuje niezbędne środki profilaktyczne zmniejszające ryzyko,

2) informuje pracowników o ryzyku zawodowym, które wiąże się z wykonywaną pracą, oraz o zasadach ochrony przed zagrożeniami.
Na podstawie
Art. 237.11a. [Konsultacje działań w zakresie BHP] 1. Pracodawca konsultuje z pracownikami lub ich przedstawicielami wszystkie działania związane z bezpieczeństwem i higieną pracy, w szczególności dotyczące:
2) oceny ryzyka zawodowego występującego przy wykonywaniu określonych prac oraz informowania pracownikw o tym ryzyku,
A praktycznie Analize opracowują bhpowcy zatrudnieni w firmie - ale nie mają takiego obowiązku.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Kto odpowiada z stan bhp w Firmie ?

Za stan bezpieczeństwa i higieny pracy w firmie  odpowiada pracodawca (art. 207 §1ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy; tekst jedn.: Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 z późn. zm., dalej k.p.). Obowiązkiem każdego pracodawcy jest ochrona zdrowia i życia pracowników przez zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy przy odpowiednim wykorzystaniu osiągnięć nauki i techniki. W szczególności pracodawca jest obowiązany, na podstawie art. 207 § 2 k.p.:

1. organizować pracę w sposób zapewniający bezpieczne i higieniczne warunki pracy;

2. zapewniać przestrzeganie w zakładzie pracy przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, wydawać polecenia usunięcia uchybień w tym zakresie oraz kontrolować wykonanie tych poleceń;

3. reagować na potrzeby w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa i higieny pracy oraz dostosowywać środki podejmowane w celu doskonalenia istniejącego poziomu ochrony zdrowia i życia pracowników, biorąc pod uwagę zmieniające się warunki wykonywania pracy;

4. zapewnić rozwój spójnej polityki zapobiegającej wypadkom przy pracy i chorobom zawodowym uwzględniającej zagadnienia techniczne, organizację pracy, warunki pracy, stosunki społeczne oraz wpływ czynników środowiska pracy;

5. uwzględniać ochronę zdrowia młodocianych, pracownic w ciąży lub karmiących dziecko piersią oraz pracowników niepełnosprawnych w ramach podejmowanych działań profilaktycznych;

6. zapewniać wykonanie nakazów, wystąpień, decyzji i zarządzeń wydawanych przez organy nadzoru nad warunkami pracy;

7. zapewniać wykonanie zaleceń społecznego inspektora pracy.

Wróć na górę

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
INDIE byłem Tam w grudniu 2015


Studia Podyplomowe BHP temat wypadki


Bezpłatne Szkolenia BHP dla pracowników przez internet


Podyplomowe studia bhp zobacz posłuchaj


Podyplomowe studia bhp zobacz posłuchaj


Podyplomowe studia bhp zajęcia z 24 czerwca 2015


Podyplomowe Studia BHP w Wakacje zajęcia z 24 maja 2015


Podyplomowe Studia BHP w Wakacje zajęcia z 16 maja 2015


Studia BHP od 14 maja 2017 w Wakacje Też przez Internet


Podyplomowe Studia BHP zajęcia z 21 grudnia2014cz1


Podyplomowe Studia BHP zajęcia z 21 grudnia2014cz2


Podyplomowe Studia BHP zajęcia z 14 grudnia2014cz1


Podyplomowe Studia BHP zajęcia z 14 grudnia2014cz2


Podyplomowe Studia BHP zajęcia z 7 grudnia 2014

Nową edycje rozpoczynamy 19 listopada 2017

To jest pierwszy test zarejestrowania  naszych zajęć w sieci.
Tym sposobem każda osoba w necie będzie mogła uczestniczyć w zajęciach bez względu na miejsce swojego pobytu. Osoby które nie były obecne 7 grudnia 2014 miały możliwość oglądania przekazu na żywo a teraz mają wgląd w nagranie.
Następne nasze zajęcia mamy  w niedzielę 14 grudnia 2014 i będziemy przekazywać  w całości od początku zajęć.
Dzięki tej formie przekazu możesz słuchać naszych zajęć w samochodzie i oglądać leżąc w łóżeczku.
Temat następnych zajęć   : Wypadki przy pracy
ZAPRASZAM wszystkich a osobom zainteresowanym dam linka do transmisji online na żywo.
Nagranie jest technicznym  Testem możliwości a  w przyszłych  transmisjach  będziemy dążyć do ciągłego  doskononalenia.

Pytania w trakcie zajęć można będzie zadawać dzwoniąc po nr
501-700-846 pod tym numerem też zapisujemy na studia koszt 4500 zł

Podyplomowe Studia BHP zajęcia z 14 grudnia 2014częśćtrzecia


Centrum Studiów Podyplomowych Kraków


Cookies pliki

Na naszych stronach  są wykorzystywane pliki cookies. Stosujemy je w celach zapewnienia maksymalnej wygody użytkowników. Użytkownik ma możliwość samodzielnej zmiany ustawień dotyczących cookies w swojej przeglądarce internetowej.  Jeżeli wyrażasz zgodę na zapisywanie informacji zawartej w cookies kliknij w Zamknij. Jeżeli nie wyrażasz zgody - zmień ustawienia swojej przeglądarki.

KATALOG SZKOLEŃ


Jak Lato to Lato z Salezjanami

.


Kodeksy Pracy -Karny -Cywilny


Kategorie


Ostatnie artykuły


POZWOLENIA ZINTEGROWANE-HANDEL CO2


Polecamy ebooki



BHP EKSPERT Sp.z o.o. UWAGA adres do korespondencji: BHP EKSPERT 31-753 KRAKÓW ul.Tadeusza Lehra Spławińskiego 2

NIP 678-315-47-15 bhpekspert@gmail.com
tel.kom.(0)501-700-846
Tworzenie strony: 1,4490790367126 sekund.